ബട്ടര്കപ്പ് എല്ലാവര്ക്കും പ്രിയങ്കരിയായി. ബട്ടര്കപ്പിന്റെ ധീരകൃത്യങ്ങളെ ക്കുറിച്ചുള്ള കിംവദന്തികള് എല്ലായിടത്തും പ്രചരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. തീ ചതുപ്പിലൂടെ ഒരു പോറലുമേല്ക്കാതെ കടന്നുവന്നവളെ ആര്ക്കാണ് സ്നേഹിക്കാന് കഴിയാതിരിക്കുക!
നോവല് / ബാബു ഭരദ്വാജ്
വര/ മജ്നി തിരുവങ്ങൂര്
ബട്ടര്കപ്പ് തിരിച്ചെത്തിയതോടെ ഫ്ളോറിനില് ഉത്സവാഘോഷങ്ങള് ആരംഭിച്ചു. ജനങ്ങള് ആര്ത്തുല്ലസിച്ചു. ഹംപര്ഡിന്ക് രാജകുമാരന് തന്റെ നായാട്ടൊക്കെ കുറേശ്ശയായി ഉപേക്ഷിക്കാന് തുടങ്ങി. അയാള് ബട്ടര്കപ്പിനെ കൂടുതല് താല്പര്യത്തോടെ സമീപിക്കാന് തുടങ്ങി.
ഹംപര്ഡിന്കിന്റെ സന്തോഷം പ്രജകളുടെയും സന്തോഷമായിരുന്നു. ഒരു കാര്യത്തില് എല്ലാവരും ഒരേ അഭിപ്രായക്കാരായിരുന്നു. ബട്ടര്കപ്പിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത് ഗില്ഡര് രാജാവിന്റെ ഗൂഢപദ്ധതി പ്രകാരമാണ്. രണ്ടു രാജ്യങ്ങള് തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സാമാന്യം വഷളായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ബട്ടര്കപ്പ് എല്ലാവര്ക്കും പ്രിയങ്കരിയായി. ബട്ടര്കപ്പിന്റെ ധീരകൃത്യങ്ങളെ ക്കുറിച്ചുള്ള കിംവദന്തികള് എല്ലായിടത്തും പ്രചരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. തീ ചതുപ്പിലൂടെ ഒരു പോറലുമേല്ക്കാതെ കടന്നുവന്നവളെ ആര്ക്കാണ് സ്നേഹിക്കാന് കഴിയാതിരിക്കുക!
ഹംപര്ഡിന്ക് രാജകുമാരന്റെ കഥയോ? അതിനി പറയണോ. അയാളുടെ രാജ്യത്തെങ്കിലും അയാളൊരു “ഹീറോ” ആയി. അയാളൊരിക്കലും ജനങ്ങള്ക്ക് പ്രിയങ്കരനായിരുന്നില്ല.
അയാളുടെ നായാട്ടിനെക്കുറിച്ച് അവര്ക്കൊക്കെ പുച്ഛമായിരുന്നു. അവന്റെ അരച്ചൂട് മുക്കാല്ചൂടായിക്കഴിഞ്ഞാല് രാജ്യം കുട്ടിച്ചോറാവുമെന്നുതന്നെ ജനം വിശ്വസിച്ചു.
[]എന്നാല് തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ ബട്ടര്കപ്പിനെ വീണ്ടെടുത്ത് ഹംപര്ഡിന്ക് തിരിച്ചെത്തിയതോടെ ജനങ്ങള് അയാളെ വാഴ്ത്താന് തുടങ്ങി. ഇത്ര ധീരനായൊരു രാജാവിനെ കിട്ടാന് അവരെത്ര ഭാഗ്യം ചെയ്തവരാണ്!
സല്ക്കാരങ്ങളിലും നൃത്തങ്ങളിലും മുഴുകിയ ബട്ടര്കപ്പ് ഒരു മാസത്തോളം വെസ്റ്റ്്ലിയെ ഓര്ത്തതേ ഇല്ല. ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞൊരു രാത്രി ഒരു വലിയ സല്ക്കാരത്തിന്റെ ഒടുവില് തളര്വശയായി കിടക്കയില് വീണ് ബട്ടര്കപ്പ് ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുമ്പോള് വെസ്റ്റ്ലിയെ ഓര്ത്തു. അവനിപ്പോള് ഏത് കടലിലായിരിക്കും?
രാത്രിമുഴുവന് അവളോരോന്നോര്ത്ത് അതിശയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരേ, ബട്ടര്കപ്പിനെപ്പറ്റി പറയാന് ഇനിയും ഏറെ സമയമുണ്ട്. എണ്പത്തൊന്പത് ദിവസം രാത്രിയും പകലും ഇനി സല്ക്കാരം തന്നെയാണ്. അതു കഴിഞ്ഞോട്ടെ! നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ പിറകേ പോകാം.
അടുത്തപേജില് തുടരുന്നു
ഇനിഗോയ്ക്ക് ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോള് ഭ്രാന്തന് കൊടുമുടിക്കുമേല് അപ്പോഴും രാത്രി തങ്ങിനിന്നിരുന്നു. താഴെ, അകലത്തില് ഫ്ളോറിന് ചാനലിലെ ജലം നിലാവില് തിളങ്ങി. അയാള് തിരിയാനും മറിയാനും ശ്രമിച്ചു. കണ്ണുകള് തിരുമ്മാന് കയ്യുയര്ത്തി. അയാളുടെ കൈകള് ഒരു മരത്തിനോടു ബന്ധിച്ചിരുന്നു.
ഇനിഗോ വീണ്ടും കണ്ണടച്ചു തുറന്നു. ഓര്മ ഒരു മാറാലയില് കുടുങ്ങിക്കിടന്നതുപോലെ. കറുത്ത മുഖംമൂടിക്ക് മുന്പില് മരണവും കാത്ത് അയാള് തലകുനിച്ചുനിന്നതോര്മ്മയുണ്ട്. എന്നിട്ടെന്തേ മരിക്കാഞ്ഞത്? വിജയിയുടെ ലക്ഷ്യം മറ്റെന്തോ ആയിരിക്കണം.
ഇനിഗോ ചുറ്റും നോക്കി. അയാളുടെ ആറുവിരലന് വാളതാ കിടക്കുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഒരു മാജിക്ക് പോലെ നിലാവിലത് തിളങ്ങുന്നു. ഇനിഗോ വലതുകാല് നീട്ടി പതുക്കെ അതിന്റെ പിടിമേല് തൊട്ടു. ഇഞ്ചിഞ്ചായി അയാളത് തന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചു.
വാള് കയ്യിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഇനി വിഷമിക്കാനെന്താണുള്ളത്. അയാള് കെട്ടുകളൊക്കെ അറുത്തു. രണ്ടു കാലില് എഴുേന്നറ്റുനിന്നപ്പോള് തലയ്ക്കൊരു മന്ദതപോലെ.
അയാള് ചെവിക്കു പിന്നിലായി തലയില് പതുക്കെ തടവി. അവിടെയാണ് കറുത്ത മുഖംമൂടി അയാളെ ഇടിച്ചത്. അവിടെയൊരു മുഴ, തീര്ച്ചയായും വലിയതുതന്നെ. എന്നാല് അതൊരു വലിയ പ്രശ്നമല്ല. എന്തു ചെയ്യണമെന്നതാണ് വലിയ പ്രശ്നം?
[]ഇത്തരം അവസരങ്ങള്ക്കൊക്കെയായുള്ള ചില നിര്ദ്ദേശങ്ങള് വസിനി അവര്ക്ക് നല്കിയിരുന്നു. “എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു പരിപാടി പൊളിഞ്ഞാല് തുടക്കത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോവുക. വസിനിക്കായി കാത്തിരിക്കുക. വീണ്ടും ആദ്യം മുതലേ ആരംഭിക്കുക. അതാണ് നിയമം.” ഫെസിക്കത് മറന്നുപോവാതിരിക്കാന് അവനുവേണ്ടി ഇനിഗോ അത് ഒരു പാട്ടാക്കിയിരുന്നു.
“മന്ദാ, മന്ദാ ആദ്യം മുതലേ
തുടങ്ങലല്ലോ നിയമം”.
എവിടെനിന്നാണ് തുടങ്ങിയതെന്ന് ഇനിഗോയ്ക്കറിയാം. ഫ്ളോറിന് നഗരത്തിലെ കള്ളന് തെരുവില് വെച്ചാണതിന്റെ ആരംഭം. വസിനി ഒറ്റയ്ക്കാണ് എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ചെയ്തത്.
അയാളെപ്പോഴും അങ്ങനെയായിരുന്നു. ഈ പദ്ധതി ഏറ്റെടുത്തതും പരിപാടി തയ്യാറാക്കിയതുമൊക്കെ അയാളൊറ്റയ്ക്കാണ്. അപ്പോള് ഇനിഗോ തിരിച്ചുപോകേണ്ടത് കള്ളന് തെരുവിലേക്ക് തന്നെ.
അടുത്തപേജില് തുടരുന്നു
പക്ഷേ, അയാളെ കണ്ടാല് ആര്ക്കുമത് തോന്നില്ല. അയാളൊരു എലുമ്പനായിരുന്നു. അയാളെ കൊള്ളയടിക്കല് അവര്ക്കൊരു രസമായി തോന്നിയേക്കാം. ആര്ക്കെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ഒരു നോട്ടീസും ഒട്ടിച്ചുവെച്ച് നടക്കാന് പറ്റുമോ? “കോര്സിക്കയിലെ വമ്പന് വാള്പ്പയറ്റുകാരനുശേഷമുള്ള ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വാള്പ്പയറ്റുകാരന്, സൂക്ഷിക്കുക!”
ഇനിഗോ ദുഃഖിതനായി. താനൊരിക്കലും മഹാനായ വാള്പ്പയറ്റുകാരനാവുന്നില്ല. ഇനിയൊരിക്കലും. താന് തോറ്റു തുന്നം പാടിയില്ലേ? സത്യമായിട്ടും ഒരിക്കല് അയാളൊരു വമ്പന് വാള്പ്പയറ്റുകാരനായിരുന്നു. അതിമാനുഷന്. എന്നാല് ഇപ്പോഴല്ല.
ഇനിഗോ ഒരു മീന്പിടിത്തക്കാരനേയും കാത്തവിടെ കുറേയേറെ മണിക്കൂറുകള് ഇരുന്നു. ഫ്ളോറിന് ചാനല് മുറിച്ചുകടക്കാതെ അയാള്ക്ക് തുടങ്ങിയിടത്ത് എത്താനാവില്ലല്ലോ?
അയാളുടെ ഓര്മ്മയിലുള്ളതിനേക്കാള് വൃത്തികെട്ടതായിരുന്നു കള്ളന് തെരുവ്. പണ്ടെപ്പോഴും ഫെസിക്ക് കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ രൂപം കണ്ടാല് ഒരൊറ്റ കള്ളനും അങ്ങോട്ടടുക്കില്ല. ആ ഇരുണ്ട തെരുവിലൂടെ ഇനിഗോ അലഞ്ഞുനടന്നു. അയാളെന്താണ് പേടിക്കുന്നത്?
അയാളൊരു നാറുന്ന കള്ളിന്വീപ്പമേല് കയറിയിരുന്നു. അയാള്ക്ക് ചുറ്റും രാത്രിയുടെ കരച്ചിലുകള്, കളളുഷാപ്പിലെ തെറിനിറഞ്ഞ ചിരികള്. ആറുവിരലന് വാളും കയ്യിലമര്ത്തിപ്പിടിച്ചവിടെ ഇരിക്കുമ്പോള് അയാള് വീണ്ടും അയാളുടെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു.
പരാജയപ്പെട്ട ആ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക്. ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത, നാളെയുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ആ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക്. വര്ഷങ്ങളായി അയാള് മദ്യപിച്ചിട്ട്. ഇപ്പോള് അയാളറിയാതെ അയാളുടെ വിരലുകള് കീശയില് നിന്ന് നാണയങ്ങള് തപ്പിയെടുക്കുന്നു.
അടുത്ത മദ്യഷാപ്പിലേക്ക് ഓടുന്ന അയാളുടെ പാദപതനശബ്ദം അയാള് കേള്ക്കുന്നു. മേശപ്പുറത്തയാളിപ്പോള് തന്റെ പണം എറിയുന്നു. തന്റെ കൈകളിലയാളിപ്പോള് മദ്യക്കുപ്പി ഉണ്ടെന്നറിയുന്നു.
വീണ്ടും അയാള് പഴയ വീപ്പപ്പുറത്തേക്ക് തിരിച്ചുപോവുന്നു. കുപ്പി തുറക്കുന്നു. വീര്യമുള്ള മദ്യം അയാള് മണക്കുന്നു. അയാളൊരു ഇറക്ക് കുടിക്കുന്നു. ചുമയ്ക്കുന്നു. അയാള് ഒരു കവിള് കുടിക്കുന്നു. വീണ്ടും ചുമയ്ക്കുന്നു.
അയാള് കുടുകുടെ കുടിക്കുന്നു. ചുമയ്ക്കുന്നു. കുപ്പി പകുതിയായപ്പോള് അയാള് പുഞ്ചിരിക്കാന് തുടങ്ങി.
ഭയം അയാളെ വിട്ടകലാന് തുടങ്ങി. അയാളെന്തിനാണ് പേടിച്ചത്. അയാള് ഇനിഗോ മോടോയ ആണ് (കുപ്പി പകുതി തീര്ന്നു) മഹാനായ ഡൊമിന്ഗോ മൊടോയയുടെ മകന്. ലോകത്തയാള് ആരെ പേടിക്കണം (കുപ്പി കാലി). രണ്ടാമത്തെ കുപ്പി തീര്ന്നുകഴിഞ്ഞപ്പോള് താന് അജയ്യനാണെന്നയാള്ക്കു തോന്നി.
മദ്യപിക്കാന് ഇഷ്ടംപോലെ പണം അയാളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നു. അത്രയുമായാല് ലോകം മുഴുവന് കയ്യിലായില്ലേ? അയാള് അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. അയാള്ക്കിനി ഒന്നേ ചെയ്യാനുള്ളൂ. വസിനിയെ കാത്തിരിക്കുക, കുടിക്കുക.
തുടരും
ബാബു ഭരദ്വാജ്
കഥാകൃത്ത്, സഞ്ചാരാഖ്യാതാവ്, മാധ്യമ പ്രവര്ത്തകന് എന്നീ നിലകളില് പ്രശസ്തന്. 1948ല് ജനുവരി 15ന് തൃശൂര് മതിലകത്ത് ജനിച്ചു. പിതാവ്: ഡോ. എം.ആര്. വിജയരാഘവന്, മാതാവ്: കെ.പി.ഭവാനി. പോയില്കാവ് ഹൈസ്കൂള്, മലബാര് ക്രിസ്ത്യന് കോളേജ്, തൃശ്ശൂര് എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജ് എന്നിവിടങ്ങളില് വിദ്യാഭ്യാസം.
എസ്.എഫ്.ഐ.യുടെ അഖിലേന്ത്യാ ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറി, കൈരളി ടി.വി. ക്രിയേറ്റീവ് എക്സിക്യൂട്ടീവ്, ചിന്ത വീക്കിലി എഡിറ്റര്, ഹാര്ബര് എഞ്ചിനീയറിങ് ഡിപ്പാര്ട്ടുമെന്റില് എഞ്ചിനീയര് എന്നീ സ്ഥാനങ്ങള് വഹിച്ചു. ഇപ്പോള് ഡൂള്ന്യൂസ് ചീഫ് എഡിറ്ററായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
കൃതികള്: പ്രവാസിയുടെ കുറിപ്പുകള്, പപ്പറ്റ് തിയേറ്റര്, ശവഘോഷയാത്ര, പരേതാത്മാക്കള്ക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞും, കലാപങ്ങള്ക്കൊരു ഗൃഹപാഠം എന്നിവ പ്രധാന കൃതികള്. 2006ലെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്ഡ്, അബൂദാബി ശക്തി അവാര്ഡ് എന്നിവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഭാര്യ:പ്രഭ. മക്കള്: രേഷ്മ, ഗ്രീഷ്മ, താഷി.
വില്യം ഗോള്ഡ്മാന് (എസ്. മോര്ഗന്സ്റ്റണ്)
അമേരിക്കന് നോവലിസ്റ്റും തിരക്കഥാകൃത്തുമായ വില്യം ഗോള്ഡ്മാന് 1931ല് ചിക്കാഗോയില് ജനിച്ചു. കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് വിദ്യാഭ്യാസം. എസ്. മോര്ഗന്സ്റ്റണ് എന്ന തൂലികാനാമത്തിലെഴുതി. നിരവധി നോവലുകളും തിരക്കഥകളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. The Princess Bride, Twins, Magic, Misery, Memoirs of an invisible man, The stepford wives, All the President”s Men, Harper, The Hot Rock, The Silent gondoliers തുടങ്ങിയവ പ്രധാനകൃതികള്. ഫിലിം അക്കാദമി അവാര്ഡ്, എഡ്ഗാര്ഡ് അവാര്ഡ് എന്നിവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.