നവകേരളം ഒരു സ്വപ്നമല്ല, ഒരു സാധ്യതയാണ്. ജപ്പാന്റെ കരുതല്, ഫിന്ലന്ഡിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ദര്ശനം, സിംഗപ്പൂരിന്റെ കാര്യക്ഷമത, എസ്റ്റോണിയയുടെ ഡിജിറ്റല് മികവ്, യു.എ.ഇ.യുടെ സന്തോഷ സങ്കല്പ്പം, സൗദിയുടെ രൂപാന്തര ധൈര്യം ഇവയെല്ലാം നമുക്ക് വഴികാട്ടികളാകട്ടെ | മൻസൂർ പള്ളൂർ എഴുതുന്നു
കേരളം ഒരു നിര്ണായകമായ വഴിത്തിരിവിലാണ്. നമ്മുടെ പ്രതിഭാധനരായ യുവതീയുവാക്കള് തൊഴില് തേടി ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളിലേക്കും യൂറോപ്പിലേക്കും കാനഡയിലേക്കും ഓസ്ട്രേലിയയിലേക്കും കുടിയേറുന്നു. ഓരോ വര്ഷവും ആയിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങള് തങ്ങളുടെ മക്കളെ വിദേശത്തേക്ക് യാത്രയാക്കുന്നു. നല്ല ഭാവിക്കുവേണ്ടി, മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി.
പ്രവാസി മലയാളികളുടെ വിയര്പ്പിന്റെ പണം കൊണ്ട് നാട്ടില് കെട്ടിടങ്ങളുയരുന്നു, വാഹനങ്ങള് പെരുകുന്നു, ഉപഭോഗം കുതിച്ചുയരുന്നു .എന്നാല് ഉത്പാദനക്ഷമതയില് നാം എവിടെയാണ്? സ്വന്തം മണ്ണില് എന്ത് സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് നമുക്ക് തൃപ്തികരമായ ഉത്തരമുണ്ടോ?
Photo: ChatGPT
ഒരു ഉപഭോഗസമൂഹത്തില് നിന്ന് ഉത്പാദനസമൂഹത്തിലേക്ക് കേരളം മാറേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ മാറ്റം കേവലം ഭൗതികമായ അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസനം മാത്രമല്ല. മാനസികമായ അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസനം കൂടിയാണ്.
മുഖ്യമന്ത്രി വി.ഡി. സതീശന്റെ നേതൃത്വത്തില് കേരളം ഒരു പുതിയ ദിശയിലേക്ക് ചുവടുവയ്ക്കുകയാണ്. പ്രായമായവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രത്യേക വയോജന വകുപ്പ് രൂപീകരിക്കാനുള്ള തീരുമാനം ശ്രദ്ധേയമാണ്.
ജപ്പാനില് വയോജനപരിചരണം ഒരു ദേശീയ മുന്ഗണനയാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതല് പ്രായമായ ജനസംഖ്യയുള്ള ആ രാജ്യം, വയോധികര്ക്ക് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനുള്ള സംവിധാനങ്ങള് – കമ്മ്യൂണിറ്റി കെയര് സെന്ററുകള്, ഹോം വിസിറ്റ് നഴ്സിങ്, ആക്ടീവ് ഏജിങ് പ്രോഗ്രാമുകള് – ഏര്പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കേരളവും ഒരു വയോജന സമൂഹമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ പ്രവാസികളുടെ മാതാപിതാക്കള് പലപ്പോഴും ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്നവരാണ്. ജപ്പാന്റെ മാതൃക പിന്തുടര്ന്ന്, ഈ പുതിയ വയോജന വകുപ്പ് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ ഘടനയ്ക്ക് ഒരു താങ്ങായി മാറണം.
യു.എ.ഇ.യുടെ ഒരു അനുഭവം ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്. മലയാളികള് ഏറ്റവും കൂടുതല് ജീവിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ യു.എ.ഇ. ഒരു ‘സന്തോഷ മന്ത്രാലയം’ സ്ഥാപിച്ചു. ജനങ്ങളുടെ സന്തോഷം ഭരണത്തിന്റെ അളവുകോലാക്കി മാറ്റുക എന്ന വിപ്ലവകരമായ ആശയം.
കേരളത്തില് ഇത് ഒരു പ്രത്യേക വകുപ്പ് ആക്കേണ്ടതില്ല. പകരം, ആരോഗ്യ വകുപ്പിലോ വയോജന വകുപ്പിലോ ഈ ആശയം സമന്വയിപ്പിക്കാം. മാനസികാരോഗ്യ പരിപാടികള്, കമ്മ്യൂണിറ്റി ഹാപ്പിനെസ് ഇന്ഡക്സ്, സ്ട്രെസ് ഫ്രീ വര്ക്ക് കള്ച്ചര്; ഇവ നമ്മുടെ നയരൂപീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതി അതിന്റെ ജി.ഡി.പി.യില് മാത്രമല്ല, ജനങ്ങളുടെ ജീവിതസംതൃപ്തിയിലും അളക്കേണ്ടതാണ്.
വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് ഫിന്ലന്ഡ് ലോകത്തിനു നല്കിയ പാഠം അമൂല്യമാണ്. പരീക്ഷാഭാരം കുറച്ച്, സര്ഗാത്മക പഠനത്തിന് ഊന്നല് നല്കി, അധ്യാപകരെ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന പ്രൊഫഷണലുകളാക്കി മാറ്റി. അങ്ങനെയാണ് ഫിന്ലന്ഡ് വിദ്യാഭ്യാസ മികവിന്റെ ആഗോള മാതൃകയായത്.
കേരളത്തില് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശ്രേഷ്ഠമായ ചരിത്രമുണ്ട്. എന്നാല് ഇന്ന് നമ്മുടെ കുട്ടികള് പരീക്ഷാസമ്മര്ദത്തില് ഞെരിഞ്ഞമരുന്നു. കോച്ചിങ് സെന്ററുകളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നു, പക്ഷേ യഥാര്ത്ഥ അറിവ് കുറയുന്നു.
ഫിന്ലന്ഡിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രീകൃത ഭരണരീതി ഓരോ കുട്ടിക്കും അവരവരുടെ വേഗത്തില് പഠിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം, പ്രായോഗിക ജ്ഞാനത്തിന് മുന്തൂക്കം ഇത് കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തില് പ്രതിഫലിക്കണം.
സിംഗപ്പൂര് ഭരണകാര്യക്ഷമതയുടെ പര്യായമാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് മലയാളികള് ജോലി ചെയ്യുന്ന ആ ചെറിയ ദ്വീപ് രാഷ്ട്രം എങ്ങനെയാണ് അഴിമതിരഹിതവും കാര്യക്ഷമവുമായ ഭരണം കൊണ്ട് ലോകത്തെ അമ്പരപ്പിച്ചത്! ഇ-ഗവേണന്സ്, ഡിജിറ്റല് സേവനങ്ങള്, സുതാര്യമായ നയരൂപീകരണം, കര്ശനമായ നിയമ പാലനം ഇവയിലൊക്കെ സിംഗപ്പൂര് മുന്നിലാണ്.
ഒരു ബിസിനസ് തുടങ്ങാന് മണിക്കൂറുകള് മാത്രം മതിയാകുന്ന ഒരു സംവിധാനം അവിടെയുണ്ട്. കേരളത്തിന് ഇതില് നിന്ന് ഏറെ പഠിക്കാനുണ്ട്. സര്ക്കാര് ഓഫീസുകളിലെ ഫയല് കെട്ടുകളും ചുവപ്പുനാടയും ഇപ്പോഴും ജനങ്ങളുടെ ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കുന്നു. ഈ രംഗത്ത് എസ്റ്റോണിയയുടെ ഡിജിറ്റല് ഭരണ മാതൃക കൂടി പരിഗണിക്കണം.
ആ ചെറിയ യൂറോപ്യന് രാജ്യത്ത് ആരോഗ്യ രേഖകള് ഉള്പ്പെടെ എല്ലാം ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ജനനം മുതല് മരണം വരെയുള്ള രേഖകള് ഓണ്ലൈനില് ലഭ്യമാണ്. ഒരു പൗരന് എവിടെ നിന്നും തന്റെ ആരോഗ്യ ചരിത്രം ആക്സസ് ചെയ്യാം. കേരളത്തിന്റെ ഉയര്ന്ന സാക്ഷരത ഡിജിറ്റല് ഭരണത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം സുഗമമാക്കും.
ദുരന്ത നിവാരണ ഭരണം കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ജീവന്മരണ പ്രശ്നമാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ദുര്ബലത വര്ധിപ്പിക്കുന്നു. 2018ലെയും 2019ലെയും പ്രളയങ്ങള്, വയനാട്ടിലെ മൂന്നാറിലെ ഉരുള്പൊട്ടലുകള്, 2004ലെ സുനാമിയുടെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഓര്മകള്; ഇവയൊക്കെ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങള് നാം ഒരിക്കലും മറക്കരുത്.
ജപ്പാന് ഭൂകമ്പങ്ങളെയും സുനാമികളെയും നേരിടാന് വികസിപ്പിച്ച ദുരന്ത നിവാരണ സംവിധാനം, ഏര്ളി വാണിങ് സിസ്റ്റങ്ങള്, കമ്മ്യൂണിറ്റി ഡ്രില്ലുകള്, ദുരന്ത പ്രതിരോധ നഗര ആസൂത്രണം; ഇവയെല്ലാം കേരളത്തിനും അനിവാര്യമാണ്. മലയോരങ്ങളിലെ ജനവാസ മേഖലകളില് ശാസ്ത്രീയമായ ഭൂപ്രകൃതി പഠനവും മുന്കരുതല് സംവിധാനങ്ങളും ഉണ്ടാകണം.
സൗദി അറേബ്യയുടെ ‘വിഷന് 2030’ കേരളത്തിന് മറ്റൊരു പ്രചോദനമാണ്. എണ്ണയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ഒരു സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ ടൂറിസത്തിലേക്കും സാങ്കേതികവിദ്യയിലേക്കും വിനോദ വ്യവസായത്തിലേക്കും തിരിഞ്ഞു.
ഈ രൂപാന്തരം കേരളത്തിനും ആവശ്യമാണ്. പ്രവാസി പണമയയ്ക്കലിനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയില് നിന്ന് സ്വന്തം ഉത്പാദനശേഷി കൊണ്ട് വളരുന്ന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് നാം മാറണം.
ഇതിനായി സ്റ്റാര്ട്ടപ്പ് ആവാസവ്യവസ്ഥ ശക്തിപ്പെടുത്തണം. കൊച്ചിയിലെ സ്റ്റാര്ട്ടപ്പ് വില്ലേജ് നല്ല തുടക്കമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇത് ഓരോ ജില്ലയിലേക്കും വ്യാപിക്കണം. യുവ സംരംഭകര്ക്ക് മൂലധനം, മെന്റര്ഷിപ്പ്, അടിസ്ഥാന സൗകര്യം എന്നിവ ലഭ്യമാക്കണം. ബ്യൂറോക്രാറ്റിക് തടസ്സങ്ങള് നീക്കി ബിസിനസ് ആരംഭിക്കുന്നത് ലളിതമാക്കണം.
ഐ.ടി, ബയോടെക്നോളജി, ആയുര്വേദ ഉത്പന്ന നിര്മാണം, ഭക്ഷ്യ സംസ്കരണം, ഇലക്ട്രോണിക്സ് അസംബ്ലിങ് ഇവയിലൊക്കെ കേരളത്തിന് ആഗോള മത്സരക്ഷമത നേടാനാകും.
പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദ വ്യവസായങ്ങള്ക്ക് കേരളം മുന്ഗണന നല്കണം. ഹരിത ഊര്ജം, സോളാര് പാനല് നിര്മാണം, ജൈവ കൃഷി, ഇക്കോ ടൂറിസം ഇവയെല്ലാം കേരളത്തിന്റെ പ്രകൃതിദത്ത മൂലധനത്തെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താന് കഴിയുന്ന മേഖലകളാണ്.
പ്രകൃതിയെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വികസനമല്ല, പ്രകൃതിയോട് ചേര്ന്നുനിന്നുള്ള വികസനമാണ് കേരളത്തിന് വേണ്ടത്. ടൂറിസത്തില് കേരളം ‘ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്’ എന്ന ബ്രാന്ഡ് ലോകമെങ്ങും അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാല് ഈ ബ്രാന്ഡിന്റെ മുഴുവന് സാധ്യതകളും നാം ഇനിയും പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
മെഡിക്കല് ടൂറിസം, ആയുര്വേദ വെല്നെസ് ടൂറിസം, അഡ്വഞ്ചര് ടൂറിസം, കലാ-സാംസ്കാരിക ടൂറിസം ഈ മേഖലകളെ ശാസ്ത്രീയമായി വികസിപ്പിച്ചാല് ലക്ഷക്കണക്കിന് തൊഴിലവസരങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാന് കഴിയും.
കേരളത്തിന്റെ കായലുകളും മലകളും കടല്ത്തീരങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും പള്ളികളും ഒരു അനുപമമായ സാംസ്കാരിക അനുഭവം സഞ്ചാരികള്ക്ക് നല്കാന് പ്രാപ്തമാണ്.
എന്നാല്, ഈ മാറ്റങ്ങളെല്ലാം സര്ക്കാര് മാത്രം കൊണ്ടുവരേണ്ടതല്ല . ജനങ്ങളുടെ സജീവമായ പങ്കാളിത്തം അനിവാര്യമാണ്. ഹര്ത്താലുകളും ബന്ദുകളും നോക്കുകൂലിയും കൊണ്ട് വികസനം മുരടിപ്പിക്കുന്ന സംസ്കാരത്തിന് മാറ്റം വരണം. തൊഴിലാളി-മുതലാളി ബന്ധം ശത്രുതയില് നിന്ന് സഹകരണത്തിലേക്ക് മാറണം.
നിക്ഷേപകരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സമരസംസ്കാരം അവസാനിക്കണം. ഒരു കടയില് ചെന്നാല് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സേവനം നല്കുന്ന, ഒരു സര്ക്കാര് ഓഫീസില് ചെന്നാല് മര്യാദയോടെ സഹായിക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരം. ഇത് ചെറിയ കാര്യമല്ല, ഇത് ഒരു നാടിന്റെ സാമൂഹ്യ മൂലധനമാണ്.
വിദേശത്ത് നാം അനുഭവിക്കുന്ന ആ സേവന മനോഭാവം സ്വന്തം നാട്ടിലും പ്രാവര്ത്തികമാക്കണം. സ്നേഹവും പരസ്പര ബഹുമാനവും സഹിഷ്ണുതയും നിറഞ്ഞ ഒരു സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കുക എന്നത് ഏതൊരു വികസന പദ്ധതിയെക്കാളും പ്രധാനമാണ്.
ജാതിയുടെയും മതത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും മതിലുകള് ഭേദിച്ച് ഒരു കേരളീയ സ്വത്വബോധം, ‘നാം ഒന്നാണ്’ എന്ന ബോധ്യം വളര്ത്തിയെടുക്കണം.
ലോകം മുഴുവന് ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മലയാളികള് ഈ മാറ്റത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം. ദുബായില് ജോലി ചെയ്യുന്ന മലയാളിക്ക് അവിടുത്തെ കാര്യക്ഷമത നേരില് അറിയാം. സിംഗപ്പൂരിലെ മലയാളിക്ക് അവിടുത്തെ ശുചിത്വവും ക്രമവും പരിചയമാണ്. ഫിന്ലന്ഡിലെ മലയാളിക്ക് അവിടുത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം അനുഭവമാണ്.
ഈ അനുഭവ സമ്പത്ത് നാടിന്റെ പുനര്നിര്മാണത്തില് ഉപയോഗിക്കണം. പ്രവാസികളുടെ പണം മാത്രമല്ല, അവരുടെ അറിവും ആശയങ്ങളും പ്രൊഫഷണല് നെറ്റ്വര്ക്കുകളും കൂടി കേരളത്തിലേക്ക് ഒഴുകണം.
ഒരു ‘റിവേഴ്സ് ബ്രെയിന് ഡ്രെയിന്’ അതായത് പ്രതിഭകളെ തിരികെ ആകര്ഷിക്കുന്ന നയങ്ങള് കേരളത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്.
നവകേരളം ഒരു സ്വപ്നമല്ല, ഒരു സാധ്യതയാണ്. ജപ്പാന്റെ കരുതല്, ഫിന്ലന്ഡിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ദര്ശനം, സിംഗപ്പൂരിന്റെ കാര്യക്ഷമത, എസ്റ്റോണിയയുടെ ഡിജിറ്റല് മികവ്, യു.എ.ഇ.യുടെ സന്തോഷ സങ്കല്പ്പം, സൗദിയുടെ രൂപാന്തര ധൈര്യം ഇവയെല്ലാം നമുക്ക് വഴികാട്ടികളാകട്ടെ.
പക്ഷേ അത് യാഥാര്ത്ഥ്യമാകണമെങ്കില് സര്ക്കാരും ജനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നടക്കണം. നടക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ കാലുകള് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്, നമ്മുടെ മണ്ണില് തന്നെയാണ്. ഓരോ കേരളീയനും വിദ്യാര്ത്ഥിയും അധ്യാപകനും കര്ഷകനും തൊഴിലാളിയും സംരംഭകനും പ്രവാസിയും ഒരു ചോദ്യം സ്വയം ചോദിക്കട്ടെ: എന്റെ നാടിനുവേണ്ടി ഞാന് എന്ത് ചെയ്യുന്നു? ആ ചോദ്യത്തിന്റെ കൂട്ടായ ഉത്തരമാണ് നവകേരളം.
Content Highlight: Mansoor Pallur writes about Navakeralam
