ഇന്ത്യ ഇന്ന് നേരിടുന്ന യൂറിയ ക്ഷാമവും ഇന്ധന വിലക്കയറ്റവും വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തിലെ ഇടിവും പരസ്പരബന്ധിതമല്ലാത്ത പ്രതിഭാസങ്ങളല്ല. മറിച്ച്, പശ്ചിമേഷ്യൻ സംഘർഷങ്ങളിൽ ഇന്ത്യ സ്വീകരിച്ചുവരുന്ന നയതന്ത്രപരമായ മാറ്റങ്ങളുടെയും വിദേശനയങ്ങളിലെ ദീർഘവീക്ഷണമില്ലായ്മയുടെയും നേരിട്ടുള്ള പ്രത്യാഘാതങ്ങളാണിവ എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.

പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളോട് നടത്തുന്ന ആഹ്വാനങ്ങൾ കേവലം ഉപദേശങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ പാളിയെന്നതിന്റെ കുറ്റസമ്മതവും വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ദുരന്തത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുമാണ്.

നരേന്ദ്ര മോദി

വഡോദരയിലും തുടർന്ന് നടന്ന പൊതുവേദികളിലും അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രസംഗങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാകും; രാജ്യം കൊവിഡ് കാലത്തിന് സമാനമായ ഒരു ജാഗ്രത പാലിക്കണമെന്നും അസാധാരണമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ കൊണ്ടുവരണമെന്നുമാണ് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

ഇന്ധന ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുക, സ്വർണം വാങ്ങുന്നത് ഒഴിവാക്കുക, വിദേശയാത്രകൾ മാറ്റിവെക്കുക തുടങ്ങിയ നിർദേശങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ വെക്കുന്നത് ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന വിദേശനാണ്യ പ്രതിസന്ധി (Forex Crisis) കൈവിട്ടുപോയതുകൊണ്ടാണ്.

പൗരന്മാരുടെ സ്വകാര്യ ഉപഭോഗ ശീലങ്ങളിൽ പോലും നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്താൻ ഭരണാധികാരി നിർബന്ധിതനാകുന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറ അത്രമേൽ തകർന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.

യൂറിയ ക്ഷാമവും ഭരണകൂടത്തിന്റെ പരാജയവും

വിദേശനാണ്യ പ്രതിസന്ധിക്കൊപ്പം രാജ്യം ഇന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കടുത്ത വെല്ലുവിളിയാണ് യൂറിയ ക്ഷാമം. ലോകത്ത് യൂറിയയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഇറക്കുമതി രാജ്യമായ ഇന്ത്യ, ഈ മേഖലയിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടുമെന്ന സർക്കാർ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ വെറും വാഗ്ദാനങ്ങളായി ഒതുങ്ങി.

പ്രതിവർഷം ആവശ്യമായ 350 ലക്ഷം ടൺ യൂറിയയിൽ വലിയൊരു ഭാഗം ഇന്നും ഒമാൻ, ഖത്തർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് നിൽക്കുന്നത്.

അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ ഒരു ബാഗ് യൂറിയക്ക് 3000 രൂപയോളം വില വരുമ്പോൾ, വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തിലെ ഇടിവ് കാരണം ഈ ഭീമമായ തുക നൽകി വളം എത്തിക്കാൻ കേന്ദ്രത്തിന് കഴിയുന്നില്ല. കർഷകർക്ക് നൽകേണ്ട വളം സബ്സിഡി ഇനത്തിൽ സർക്കാർ വരുത്തിയ കുടിശ്ശികയും ഇറക്കുമതി നിയന്ത്രണങ്ങളും കാർഷിക മേഖലയെ തളർത്തിയിരിക്കുകയാണ്.

വിദേശനാണ്യ ശേഖരം സംരക്ഷിക്കാൻ സാധാരണക്കാരന്റെ ഇന്ധനവും സ്വർണവും നിയന്ത്രിക്കാൻ പറയുന്ന സർക്കാർ, രാജ്യത്തെ ഊട്ടുന്ന കർഷകന് ആവശ്യമായ വളം എത്തിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു എന്നത് ഗൗരവകരമായ വീഴ്ചയാണ്.

യൂറിയ ക്ഷാമം കാർഷിക ഉത്പാദനത്തെ ബാധിക്കുന്നതോടെ വരാനിരിക്കുന്ന ഭക്ഷ്യക്ഷാമം രാജ്യത്തെ മറ്റൊരു സാമ്പത്തിക ലോക്ക്ഡൗണിലേക്ക് തള്ളിവിടുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

കുതിച്ചുയരുന്ന ഡോളറും ക്രൂഡ് ഓയിലും

ഇന്ന്, 2026 മെയ് 13ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഇന്ത്യൻ രൂപ അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തകർച്ചയിലാണ്. ഒരു യു.എസ് ഡോളറിന് ₹95.61 എന്ന നിരക്കിലാണ് വിനിമയം നടക്കുന്നത്. രൂപയുടെ ഈ മൂല്യത്തകർച്ച പിടിച്ചുനിർത്താൻ സർക്കാരിന് സാധിക്കുന്നില്ല.

അതേസമയം, അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ എണ്ണവില കുതിച്ചുയരുകയാണ്. ബ്രെന്റ് ക്രൂഡ് ബാരലിന് 106.64 ഡോളറിലും WTI ക്രൂഡ് 100.95 ഡോളറിലും എത്തിനിൽക്കുന്നു. ഇറാൻ-ഇസ്രഈൽ സംഘർഷം കടുക്കുന്നതോടെ എണ്ണവില ഇനിയും വർധിക്കുമെന്നാണ് അന്താരാഷ്ട്ര ഏജൻസികൾ പ്രവചിക്കുന്നത്.

ഈ വിലക്കയറ്റം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയെപ്പോലെ ഊർജ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി 85 ശതമാനത്തിലധികം ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളെയാണ്.

സമുദ്രപാതകളിലെ ഭീഷണിയും ഇന്ത്യയുടെ വെല്ലുവിളിയും

ഇന്ത്യയുടെ ആകെ വിദേശ വ്യാപാരത്തിന്റെ 90 ശതമാനത്തിലധികവും സമുദ്രമാർ​ഗമാണ് നടക്കുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ കപ്പൽ പാതയായ ‘ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക്’ (Strait of Hormuz) ഇറാൻ-ഇസ്രഈൽ സംഘർഷം കാരണം വലിയ സുരക്ഷാ ഭീഷണി നേരിടുകയാണ്.

ഇത് ഇന്ത്യയുടെ ഇറക്കുമതി ചിലവ് വർധിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, കയറ്റുമതിയെയും സാരമായി ബാധിക്കുന്നു. ചൈനയെപ്പോലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ റഷ്യയുമായി നേരിട്ടുള്ള പൈപ്പ്‌ലൈൻ ബന്ധങ്ങൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി തങ്ങളുടെ ഊർജ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുമ്പോൾ, സമുദ്രമാർ​ഗത്തെ മാത്രം അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്ന ഇന്ത്യ ഈ പ്രതിസന്ധിയിൽ കൂടുതൽ പ്രയാസപ്പെടുകയാണ്.

ചൈനയുടെ നയതന്ത്രജ്ഞതയും ഇന്ത്യയുടെ പരാജയവും

ഇവിടെയാണ് മോദി സർക്കാരിന്റെ വിദേശനയങ്ങളിലെ ദീർഘവീക്ഷണമില്ലായ്മ വ്യക്തമാകുന്നത്. പരമ്പരാഗതമായി ഇന്ത്യ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ‘ചേരിചേരാ നയത്തിൽ’ (Neutral Stance) നിന്നും മാറി, ആഗോള രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളുടെ താത്പര്യങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊണ്ട് പശ്ചിമേഷ്യൻ വിഷയങ്ങളിൽ പക്ഷം പിടിച്ചത് നമ്മുടെ ഊർജ്ജ-വളം സുരക്ഷയെ അപകടത്തിലാക്കി.

നരേന്ദ്ര മോദി

ഇറാന്റെ എണ്ണ വിഭവങ്ങൾ കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ ചൈനയ്ക്ക് സാധിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യ അമേരിക്കയുടെ താത്പര്യങ്ങൾക്ക് അമിതമായി വഴങ്ങുകയും ഇറാന്റെ കുറഞ്ഞ വിലയിലുള്ള എണ്ണ വേണ്ടെന്ന് വെക്കുകയും ചെയ്തു. വിപണി വിലയ്ക്ക് എണ്ണ വാങ്ങാൻ നിർബന്ധിതരായത് നമ്മുടെ വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തെ വേഗത്തിൽ ചോർത്തിക്കളഞ്ഞു.

സ്വർണഭ്രമവും ഇറക്കുമതി തീരുവയും

സ്വർണത്തിന്റെ ഇറക്കുമതിക്കായി മാത്രം വൻതോതിൽ ഡോളർ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നത് തടയാൻ വേണ്ടി സർക്കാർ സ്വർണത്തിന്റെ ഇറക്കുമതി തീരുവ 15 ശതമാനമായി ഉയർത്തി.

സാധാരണഗതിയിൽ ഇത്തരം മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുമ്പോൾ പാലിക്കേണ്ട പ്രോട്ടോക്കോളുകൾ മറികടന്ന്, അടിയന്തരമായി തീരുവ വർധിപ്പിച്ചത് വിദേശനാണ്യം ലാഭിക്കാനുള്ള സർക്കാരിന്റെ പരിഭ്രാന്തി മൂലമാണ്. സ്വർണം വാങ്ങുന്നത് രാജ്യദ്രോഹത്തിന് തുല്യമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ആഹ്വാനങ്ങൾ ഭരണകൂടം നേരിടുന്ന സാമ്പത്തിക പരാജയത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്.

കരുതൽ എണ്ണശേഖരം: തന്ത്രപരമായ പിഴവുകൾ

2014-ന് മുമ്പ് ഇന്ത്യക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്ട്രാറ്റജിക് പെട്രോളിയം റിസർവുകൾ (Strategic Petroleum Reserves) ശരിയായ രീതിയിൽ പരിപാലിക്കുന്നതിൽ ഈ സർക്കാർ പരാജയപ്പെട്ടു. നിലവിൽ ഇന്ത്യയുടെ എണ്ണശേഖരം വെറും 9.5 ദിവസത്തെ ആവശ്യത്തിന് മാത്രമുള്ളതാണ്.

അന്താരാഷ്ട്ര ഊർജ്ജ ഏജൻസിയുടെ (IEA) കണക്കനുസരിച്ച് ഇത് കുറഞ്ഞത് 90 ദിവസത്തേക്കുള്ള ശേഖരം ഉണ്ടാവേണ്ടതാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ എണ്ണവില കുറഞ്ഞ സമയത്ത് റിസർവുകൾ നിറയ്ക്കുന്നതിന് പകരം അമിത നികുതി ഏർപ്പെടുത്തി വരുമാനം ഉണ്ടാക്കാനാണ് സർക്കാർ ശ്രമിച്ചത്.

ഉപസംഹാരം

രാജ്യസ്നേഹത്തിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് ജനങ്ങളോട് പെട്രോൾ ഉപയോഗിക്കരുത് എന്നും സ്വർണം വാങ്ങരുത് എന്നും പറയുന്നത് ഭരണകൂടം വരുത്തിവെച്ച സാമ്പത്തിക പാളിച്ചകൾ മറച്ചുവെക്കാനാണ്.

പശ്ചിമേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം വഷളായതും വിദേശനയങ്ങളിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങളും നമ്മുടെ വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തെയും നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വിലയെയും നേരിട്ട് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. കൊവിഡ് ഒരു ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധിയായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ സാഹചര്യം ദീർഘവീക്ഷണമില്ലാത്ത സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.

രൂപയുടെ മൂല്യം റെക്കോർഡ് താഴ്ചയിൽ എത്തുമ്പോഴും, ഒരു വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലേക്കും വരാനിരിക്കുന്ന ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തിലേക്കും ഇന്ത്യ നീങ്ങുമ്പോൾ, ഇതിനൊരു ശാശ്വത പരിഹാരം കാണുന്നതിന് പകരം ജനങ്ങളുടെ മേൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ വളർച്ചയെ പിന്നോട്ട് വലിക്കും.

Content highlight: Haseeb Arakkal writes about India’s crisis