Dool in-Depth: ദല്‍ഹിയില്‍ തന്നെയും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന പ്രതിഷേധക്കാരെയും ദല്‍ഹി പൊലീസ് രഹസ്യ തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രത്തില്‍ കൊണ്ടുപോയടക്കം മര്‍ദിച്ചതായി ഗ്യാനേഷ് കുമാറിന്റെ രാജി ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ള ജന്തര്‍ മന്തര്‍ പ്രതിഷേധത്തിനിടെ പൊലീസ് അതിക്രമം നേരിട്ട മലയാളി വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി അര്‍ജുന്‍. ദല്‍ഹിയില്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധി വിളിച്ച് ചേര്‍ത്ത വാര്‍ത്താ സമ്മേളനത്തിലാണ് അര്‍ജുന്‍ താനടക്കമുള്ള പ്രതിഷേധക്കാര്‍ക്ക് നേര്‍ക്കുണ്ടായ പൊലീസ് അതിക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചത്.
നിയമവിരുദ്ധമായ തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് പുറംലോകത്തെ അറിയിക്കണമെന്ന് അര്‍ജുന്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രങ്ങള്‍ നാസി കാലഘട്ടത്തെയാണ് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചത്. അതിനെതിരെ ഇന്ത്യയില്‍ ന്യൂറംബര്‍ഗ് മാതൃകയിലുള്ള വിചാരണകള്‍ നടക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ അര്‍ജുന്‍. ഞാന്‍ കേരളത്തില്‍ നിന്നുള്ളയാളാണ്. കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വര്‍ഷമായി ഞാന്‍ ദല്‍ഹിയിലാണ് താമസം.
ഞാന്‍ കൊണാട്ട് പ്ലേസിലായിരുന്നു അവിടെനിന്നാണ് എന്നെ കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തത്. ഞാനൊരു പ്രതിഷേധക്കാരനുമായിരുന്നു. എന്നോടൊപ്പം പ്രതിഷേധക്കാരും, പ്രതിഷേധത്തില്‍ പങ്കില്ലാത്തവരും, മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരും, അഭിഭാഷകരും, പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്തവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രാജീവ് ചൗക്കിലെ എല്‍.ഐ.സി കെട്ടിടത്തിന് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തേക്കാണ് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയത്. അവിടെ ദല്‍ഹി പോലീസ് താല്‍ക്കാലികമായി ഒരു തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രം ഒരുക്കിയിരുന്നു. കനത്ത സുരക്ഷാ വേലികളും ധാരാളം പൊലീസുകാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കോ സാധാരണക്കാര്‍ക്കോ അവിടേക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ സ്ഥലത്തിനുള്ളില്‍ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് ആര്‍ക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.
ബസ്സില്‍ ഞങ്ങളെ അവിടെ എത്തിച്ചു, തുടര്‍ന്ന് വരിവരിയായി ഇരുത്തി. നാലോ അഞ്ചോ വരികള്‍, ഓരോന്നിലും എട്ട് മുതല്‍ പത്ത് വരെ ആളുകള്‍ വീതം. ഞങ്ങളുടെ ഫോണുകള്‍ പിടിച്ചെടുത്തു. എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ഫോണ്‍ പിടിച്ചെടുക്കുകയും, പോലീസ് അവനെ അധിക്ഷേപിച്ച് പാസ്വേഡ് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവര്‍ അവന്റെ ഗാലറി പരിശോധിച്ചു, റീസന്റ്‌ലി ഡിലീറ്റഡ് വിഭാഗം നോക്കി, ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ഫോള്‍ഡറുകളും പരിശോധിച്ചു. അതൊരു തികച്ചും ഏകപക്ഷീയമായ ബലപ്രയോഗമായിരുന്നു.
കസ്റ്റഡിയിലായവരില്‍ 10 മുതല്‍ 15 വരെ പേര്‍ക്ക് അവരുടെ ഫോണുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവര്‍ക്കിപ്പോഴും അത് തിരികെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
അതിനുശേഷം, തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രത്തിന്റെ ചുമതലയുണ്ടായിരുന്ന അഡീഷണല്‍ ഡിസിപി അശോക് ബിഷ്‌ണോയി ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ‘നല്ല പൊലീസ്, മോശം പൊലീസ്’ എന്ന രീതിയിലുള്ള ഒരു നാടകം കളിച്ചു. ‘ദയവായി ഞങ്ങളോട് സഹകരിക്കൂ. ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല, സുരക്ഷിതമായി വീട്ടിലെത്തിക്കാം’ എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ‘നല്ല പൊലീസ്’ ആയി അഭിനയിക്കുകയും ഉറപ്പുകള്‍ നല്‍കുകയും ചെയ്തു.
അതിനുശേഷം ‘മോശം പൊലീസ്’ ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ കടന്നുവന്ന്, ‘അയ്യോ സാര്‍, അങ്ങനെ പറയരുത്. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇവരെ തല്ലണം’ എന്നൊക്കെ പറയും. അപ്പോള്‍ ‘നല്ല പൊലീസ്’ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍, ‘വേണ്ട, വേണ്ട, വേണ്ടഞാന്‍ അവര്‍ക്ക് ഉറപ്പ് നല്‍കിക്കഴിഞ്ഞു, അതുകൊണ്ട് എനിക്കിപ്പോള്‍ അതില്‍ നിന്ന് പിന്മാറാനാവില്ല’ എന്ന് പറഞ്ഞ് എതിര്‍ക്കും.
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം, ഞങ്ങളെ ഒരു പ്രിസണ്‍ വാനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അതില്‍ നാലോ അഞ്ചോ അറകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ അറയിലും പത്ത് പേര്‍ക്ക് ഇരിക്കാമായിരുന്നു, അതിനാല്‍ അമ്പതിലധികം ആളുകളെ അതില്‍ എളുപ്പത്തില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ മര്‍ദ്ദിക്കാനായി ദല്‍ഹി പൊലീസ് കമാന്‍ഡോകള്‍ അവിടെ നിരന്നുനിന്നിരുന്നു.
വിളിക്കപ്പെട്ടവരില്‍ മൂന്നാമനോ നാലാമനോ ആയിരുന്നു ഞാന്‍. ഞാന്‍ വാനിലേക്ക് കയറിയപ്പോള്‍ മുഖത്തേറ്റ ഒരടിയില്‍ ഞാന്‍ തറയില്‍ വീണുപോയി. അവര്‍ എന്റെ നെഞ്ചിലും മുതുകിലും ജനനേന്ദ്രിയത്തിലും ചവിട്ടുകയും കഴുത്ത് ഞെരിക്കുകയും ചെയ്തു. ആദ്യത്തെ പോലീസുകാരന്‍ എന്നെ രണ്ടാമത്തെയാള്‍ക്കും, രണ്ടാമത്തെയാള്‍ മൂന്നാമത്തെയാള്‍ക്കും, മൂന്നാമത്തെയാള്‍ നാലാമത്തെയാള്‍ക്കും കൈമാറി. ഒടുവില്‍ നാലാമത്തെയാള്‍ എന്നെ വാനിന്റെ പിന്‍ഭാഗത്തുള്ള സെല്ലിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു.
എനിക്ക് ശേഷം, പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്ത നാല് പേര്‍ക്കും ഇതേ ദുരനുഭവം നേരിടേണ്ടി വന്നു. 16-ഉം 17-ഉം വയസ്സുള്ള അവര്‍ പ്രതിഷേധത്തില്‍ പങ്കെടുത്തിരുന്നവര്‍ പോലുമായിരുന്നില്ല. തങ്ങളെ വിട്ടയക്കണമെന്ന് അവര്‍ പോലീസുകാരോട് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവര്‍ പ്രതിഷേധിക്കാനായി അവിടെ എത്തിയതല്ല, മറിച്ച് ആ സമയത്ത് യാദൃശ്ചികമായി കൊണാട്ട് പ്ലേസില്‍ എത്തിയവരായിരുന്നു. അവര്‍ മുസ്ലീങ്ങളായിരുന്നു.
കൈ ഒടിഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്ന ഒരാളെയും ഇതേ രീതിയില്‍ മര്‍ദ്ദിച്ചു. അദ്ദേഹവും ഞങ്ങളുണ്ടായിരുന്ന വാനില്‍ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ഫോണുകള്‍ പിടിച്ചെടുത്തു. തങ്ങളെ കസ്റ്റഡിയിലെടുത്ത വിവരം മാതാപിതാക്കളെ അറിയിക്കാന്‍ ആ കുട്ടികളുടെ കൈവശം ഫോണുകളുണ്ടായിരുന്നില്ല. 5:30-ഓടെ വാന്‍ പുറപ്പെട്ടു, നഗരത്തില്‍ നിന്ന് ഏകദേശം 35-40 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെയുള്ള പാണ്ഡ്വാല ഖുര്‍ദിലേക്ക് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയി.
വൈകുന്നേരം 7:30-ഓടെ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ എത്തി. ഞങ്ങളില്‍ ചിലരുടെ കൈവശം ഫോണുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഡല്‍ഹിയിലുള്ള സുഹൃത്തുക്കളെ ബന്ധപ്പെടാന്‍ സാധ്യമായ എല്ലാ വഴികളും ഞങ്ങള്‍ പരീക്ഷിച്ചു.
ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഞങ്ങള്‍ തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രത്തിലെത്തി. പാണ്ഡ്വാല ഖുര്‍ദ് തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രത്തിലെ അധികൃതര്‍ 16-ഉം 17-ഉം വയസ്സുള്ള ആ കുട്ടികളുടെ വിവരങ്ങള്‍പേര്, പ്രായം, മറ്റ് വിശദാംശങ്ങള്‍രേഖപ്പെടുത്തി. എന്നിട്ടും, ആ കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടത്ര പരിചരണമോ ശ്രദ്ധയോ നല്‍കാന്‍ അവര്‍ തയ്യാറായില്ല. ഒരു മണിക്കൂറിനുശേഷം, ചില സുഹൃത്തുക്കളും അഭിഭാഷകരും എത്തി, കുട്ടികളുടെ വിവരങ്ങള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് കൈമാറണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞങ്ങളുടെ വാനില്‍ പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്തവര്‍ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, കസ്റ്റഡിയിലെടുത്ത് മൂന്ന് മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഞങ്ങളെ വിട്ടയക്കുമായിരുന്നില്ല.
ഞങ്ങളെ രാത്രി അവിടെ താമസിപ്പിക്കാനായി തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രത്തിനുള്ളില്‍ അവര്‍ എല്ലാ ക്രമീകരണങ്ങളും ചെയ്തിരുന്നു. തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രത്തില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ പോലും, പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്തവരുടെ കൈവശം മൊബൈല്‍ ഫോണുകളോ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള പണമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരെ തിരികെ എത്തിക്കാന്‍ പോലീസ് യാതൊരു സംവിധാനവും ചെയ്തില്ല.
രണ്ട് മണിക്കൂറിന് ശേഷമാണ് ഒരു മുതിര്‍ന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ എത്തിയത്. അതിനുശേഷമാണ് പരിക്കേറ്റ തടവുകാര്‍ക്ക് പ്രഥമശുശ്രൂഷ നല്‍കുന്നതില്‍ പോലീസ് താല്‍പ്പര്യം കാണിച്ചത്.
അതിനാല്‍, എന്റെ അഭ്യര്‍ത്ഥന ഇതാണ്. എല്‍.ഐ.സി കെട്ടിടത്തിന് സമീപമുള്ള ഈ താല്‍ക്കാലിക തടങ്കല്‍ കേന്ദ്രത്തെക്കുറിച്ച് ദയവായി പുറംലോകത്തെ അറിയിക്കുക. ഇത് തികച്ചും നിയമവിരുദ്ധമാണ്. ആളുകളെ തരംതിരിക്കുന്ന ഒരിടം. ഇത് എന്നെ നാസി കാലഘട്ടത്തെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. രാഹുല്‍ ജിയോടും പ്രതിപക്ഷത്തോടും ഈ പോരാട്ടം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാന്‍ ഞാന്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയില്‍ ന്യൂറംബര്‍ഗ് മാതൃകയിലുള്ള വിചാരണകള്‍ നടക്കണം.
Content Highlight: Press Meet of Rahul Gandhi with Student who faced Police Violence – Arjun Talks