ഷഫീഖ് താമരശ്ശേരി
ഷഫീഖ് താമരശ്ശേരി
Opinion
‘ആയിരങ്ങളെ ബലികൊടുത്ത രണ്ട് പിറന്നാളാഘോഷങ്ങള്‍’ നരേന്ദ്രമോദീ…എത്രമാത്രം ജീവിതങ്ങളെ തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞാണ് നിങ്ങളിങ്ങനെ ഒന്നാമനാകുന്നത്
ഷഫീഖ് താമരശ്ശേരി
Thursday 1st November 2018 8:07pm

രാജ്യത്തെ സവിശേഷമായൊരു പ്രദേശത്തെ ഗോത്രജനത നേരിട്ട ക്രൂരവും ചരിത്രപരവുമായ അനീതികളെ മറച്ചുവെച്ച്കൊണ്ട്  നടന്ന രണ്ട് ആഘോഷങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പറയാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഏതാണ്ട് പതിമൂന്ന് മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പാണ് 2017 സെപ്തംബര്‍ 17ന് രാജ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ അറുപത്തിയേഴാം ജന്മദിനം രാജ്യത്ത് ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടത്. സാധാരണ ഭരണകര്‍ത്താക്കളുടെ ജന്മദിനാഘോഷങ്ങള്‍ ഔദ്യോഗികമായി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന രീതി നമ്മുടെ ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥയിലില്ലെങ്കിലും, ഒരു തരം രാജവാഴ്ച്ചയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന തരത്തില്‍, നരേന്ദ്രമോഡിയുടെ ജന്മദിനം അത്തവണ പൊതുഖജനാവില്‍ നിന്നും കോടികള്‍ ചെലവഴിച്ച് ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടു.

അതാകട്ടെ, വെറുമൊരു പിറന്നാളാഘോഷം മാത്രമായിരുന്നില്ല. നവംബര്‍ മാസത്തില്‍ നടക്കാന്‍ പോകുന്ന ഗുജറാത്ത് അസംബ്ളി തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മുന്നില്‍ കണ്ട് സംഘപരിവാര്‍ ഒരുക്കിയ തിരക്കഥയില്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ജന്മദിനം ‘നര്‍മ്മദ മഹോത്സവ’മായി മാറുകയായിരുന്നു. നരേന്ദ്രമോഡിയുടെ മാതൃസംസ്ഥാനമായ ഗുജറാത്തിന്റെ എക്കാലത്തെയും സ്വപ്ന പദ്ധതിയായ സര്‍ദാര്‍ സരോവര്‍ അണക്കെട്ട് വലിപ്പത്തില്‍ രാജ്യത്തെ ഒന്നാമത്തതെന്നും ലോകത്തില്‍ രാണ്ടാമത്തതെന്നുമുള്ള വിശേഷണങ്ങളോടുകൂടി അന്നേ ദിവസം രാജ്യത്തിന് സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു.

 

ഗുജറാത്തിലെ നര്‍മ്മദ ജില്ലയിലെ കെവഡിയ കോളനിയില്‍ വെച്ച് നടന്ന സംഭവബഹുലമായ ചടങ്ങില്‍ നൂറുകണക്കിന് വിശിഷ്ടാതിഥികളാണ് പങ്കെടുത്തത്. ”ഗുജറാത്തിന്റെ ജീവരേഖയായ സര്‍ദാര്‍ സരോവര്‍ പദ്ധതി ഞാനിതാ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. മറ്റൊരു ഹരിതവിപ്ലവത്തിനാണ് ഇനി ഗുജറാത്ത് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാന്‍ പോകുന്നത്. ഇത്രയേറെ ആക്രമണങ്ങള്‍ നേരിട്ട വേറൊരു വികസനപദ്ധതിയുണ്ടാവില്ല. രാജ്യതാത്പര്യത്തിന് വിരുദ്ധമായി നില്‍ക്കുന്ന ദുഷ്ട ശക്തികളുടെ നിരന്തരമായ ഗൂഢ നീക്കങ്ങള്‍ പദ്ധതിയെ തടയാന്‍ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും ഒടുക്കം നാം വിജയം കണ്ടെത്തി” ഇങ്ങനെ പോകുന്നതായിരുന്നു നരേന്ദ്രമോഡിയുടെ ജന്മദിന പ്രസംഗം.

ഒരു വര്‍ഷത്തിനിപ്പുറം, ഈ ഒക്ടോബര്‍ 31 ന് രാജ്യം മറ്റൊരു പിറന്നാളാഘോഷത്തിന് കൂടി സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. സര്‍ദാര്‍ വല്ലഭായി പട്ടേലിന്റെ 143ാം ജന്മദിനമായിരുന്നു ഇത്തവണത്തെ ആഘോഷം. ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലുതെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട, 3000 കോടി രൂപ മുതല്‍മുടക്കില്‍ നിര്‍മിക്കപ്പെട്ട ഐക്യത്തിന്റെ പ്രതിമ(സര്‍ദാര്‍ വല്ലഭായി പട്ടേലിന്റെ ഏകതാ പ്രതിമ) ഈ ദിവസം രാജ്യത്തിന് സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു. ‘…’ഏക ഭാരത്, ശ്രേഷ്ഠ് ഭാരത്’ എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ് ഏകതാ പ്രതിമ. ഇതിന്റെ ഉയരം രാജ്യത്തിന്റെ ശോഭനമായ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് യുവതലമുറയ്ക്കുള്ള ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ഒറ്റക്കെട്ടായ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നത്….’ ഇങ്ങനെ പോകുന്നതായിരുന്നു ഇത്തവണത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ പ്രസംഗം.

 

ഈ രണ്ട് സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാറും ഗുജറാത്ത് സര്‍ക്കാറും ബി.ജെ.പിയും ചേര്‍ന്നൊഴുക്കിയ കോടികളുടെ വര്‍ണ്ണപ്പകിട്ടില്‍ കെവഡിയയും സാധുബേട്ട് കുന്നുമെല്ലാം ആഘോഷങ്ങളില്‍ ആടിത്തിമര്‍ത്തപ്പോള്‍ തൊട്ടപ്പുറത്ത് മദ്ധ്യപ്രദേശിലെയും മഹാരാഷ്ട്രയിലെയും നിമാഡ് പ്രദേശങ്ങളിലും നവ്ഗാം, ലിംദി, വഗാരിയ, കോദി, ഗോറ തുടങ്ങിയ ഗുജറാത്തിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളിലും ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യര്‍ അവരുടെ മരണദിനമാചരിക്കുകയായിരുന്നു.

ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കായി ബലിയാടായ ജനത

നര്‍മദ മഹോത്സവം മുന്നില്‍ കണ്ട് അത്തവണ ജൂണ്‍ 17 മുതല്‍ തന്നെ സര്‍ദാര്‍ സരോവറിലെ ചെറുഗേറ്റുകളെല്ലാം അടച്ച് റിസര്‍വോയറിലെ ജലനിരപ്പുയര്‍ത്തിയിരുന്നു. പിറന്നാളാഘോഷത്തിന്റെ ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുന്നെ ഡാമിന്റെ പ്രധാന ഗേറ്റുകളുമടച്ചു. ഇതെത്തുടര്‍ന്ന് സെപ്തംബര്‍ 14 ന് വൈകുന്നേരം റിസര്‍വോയറിലെ ജലനിരപ്പ് കാര്യമായി ഉയര്‍ന്നുവന്നു.

മദ്ധ്യപ്രദേശിലെ ചിക്കല്‍ദ എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ വീടുകള്‍ വെള്ളത്തിലായി. അവര്‍ പ്രക്ഷോഭവുമായി രംഗത്ത് വന്നു. സെപ്തംബര്‍ 15 ന് രാവിലെ ശക്തമായ മഴകൂടി പെയ്തതോടെ പ്രദേശത്താകമാനം വെള്ളമിരച്ചുകയറി. രാജ്ഘട്ട്, നിസര്‍പൂര്‍ തുടങ്ങി വിവിധ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് വെള്ളം കയറിവന്നു. മഴയെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ജനങ്ങള്‍ ഒത്തുകൂടി. മദ്ധ്യപ്രദേശ്, മഹരാഷ്ട്ര, ഗുജറാത്ത് എന്നിവിടങ്ങളിലെ നദീതീര ഗ്രാമങ്ങളിലായി പലയിടത്തും പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ നടന്നു.

 

ഗുജറാത്തിലെ കച്ച് ജില്ലയിലെ ‘അന്‍ജാര്‍’ പട്ടണത്തില്‍ നടന്ന പ്രതിഷേധ സമ്മേളനത്തില്‍ ബി.ജെ.പി അനുയായികള്‍ പോലും കൂട്ടമായി പങ്കെടുത്തു. പെരുമഴയത്ത് നടന്ന പ്രകടനത്തില്‍ ആയിരങ്ങള്‍ മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ മുഴക്കി. നിസര്‍പൂരിലും, ചിക്കല്‍ദയിലും ചോട്ടാ ബര്‍ദയിലുമെല്ലാം വേറെയും സമരങ്ങള്‍ നടന്നു. ‘മുങ്ങിപ്പോകല്‍ ഭീഷണി നേരിടുന്ന മുഴുവന്‍ കുടുംബങ്ങളെയും ഇതിനകം പുനരധിവസിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞു’ എന്ന സര്‍ക്കാറിന്റെ അവകാശ വാദത്തിനെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് ചോട്ടാ ബര്‍ദയിലെ ജനങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ ഗ്രാമ കവാടത്തില്‍ വലിയൊരു ബാനര്‍ തൂക്കി. ‘യഹാം സിര്‍ഫ് ഭൂത്-പ്രേത് രഹ്തേ ഹേ (ഇവിടെ കേവലം ഭൂതങ്ങളും പ്രേതങ്ങളും മാത്രമാണ് വസിക്കുന്നത്) എന്നായിരുന്നു അതിലെഴുതിയിരുന്നത്.

പക്ഷേ ഇതൊന്നും നമ്മുടെ മാധ്യമങ്ങള്‍ കണ്ടില്ല. മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി വിവിധയിടങ്ങളില്‍ നടന്ന നിരവധി പ്രതിഷേധങ്ങളിലൊന്ന് പോലും ഒരു മുഖ്യധാരാ മാധ്യമവും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തില്ല. അവരാകട്ടെ കെവഡിയയില്‍ പ്രധാനമന്ത്രിക്കു പരവതാനി വിരിക്കുന്നത് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലുമായിരുന്നു.

 

സമാനമായ സംഭവങ്ങളായിരുന്നു ഇത്തവണയും അരങ്ങേറിയത്. പ്രതിമ ഉദ്ഘാടനത്തിനെത്തിയ അതിഥികളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതിനായി സര്‍ദാര്‍ സരോവര്‍ അണക്കെട്ട് മുന്നറിയിപ്പുകളില്ലാതെ തുറന്നുവിട്ടതിനെ തുടര്‍ന്ന് നിരവധി ഗ്രാമങ്ങളിലെ കൃഷി വെള്ളത്തിനടിയിലായി. വിളവെടുപ്പിന് പാകമായ കൃഷിയാണ് നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. പ്രതിമയുടെ നിര്‍മാണത്തിനായി കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടുകയും പുനരധിവാസ വാദ്ഗാനങ്ങളാല്‍ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ആദിവാസികളും കൃഷി നഷ്ടപ്പെട്ട കര്‍ഷകരും ചേര്‍ന്ന് പ്രതിമയുടെ അനാവരണ ദിവസം ഗുജറാത്തിലെ വിവിധയിടങ്ങളില്‍ ബന്ദ് ആചരിക്കുകയുണ്ടായി.

 

നര്‍മദ താഴ്‌വരയില്‍ 75000 ആദിവാസികള്‍ നിരാഹാര സമരവും നടത്തി. മോദിയുടെ ചിത്രമുള്ള പോസ്റ്ററുകള്‍ പലയിടത്തും നാട്ടുകാര്‍ കീറിക്കളഞ്ഞു. ഗ്രാമങ്ങളില്‍ വന്‍ തോതില്‍ പോലീസിനെ വിനിയോഗിച്ചാണ് ഉദ്ഘാടനപരിപാടിയിലെ പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കിയത്. പോലീസിന്റെ പ്രതിരോധവലയത്തെ മറികടന്ന് പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിച്ച സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം ആദിവാസികള്‍ക്കെതിരെ ലാത്തിച്ചാര്‍ജ് നടക്കുകയും നൂറുകണക്കിന് ഗ്രാമീണരെ കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കുകയും ചെയ്തു. മോചിതരായ ശേഷം തിരിച്ചുവന്ന ഗ്രാമവാസികളില്‍ പലരും കണ്ടത് തകര്‍ക്കപ്പെട്ട അവരുടെ വീടുകളാണ്.

പദ്ധതികള്‍ തകര്‍ത്ത കുടുംബങ്ങള്‍

മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി നാല്പതിനായിരം കുടുംബങ്ങളില്‍ നിന്നും രണ്ട് ലക്ഷത്തോളം മനുഷ്യരെയാണ് സര്‍ദാര്‍ സരോവര്‍ പദ്ധതി കുടിയൊഴിപ്പിച്ചത്. നര്‍മാദാ വാട്ടര്‍ ഡിസ്പ്യൂട്ട് ട്രിബ്യൂണല്‍ അതോറ്റിയുടെ നിര്‍ദേശ പ്രകാരം പദ്ധതി ബാധിത കുടംബങ്ങള്‍ക്ക് സുരക്ഷിതവും പര്യാപ്തവുമായ പുനരധിവാസം സാധ്യമാക്കിയ ശേഷം മാത്രമേ പദ്ധതിയുടെ നിര്‍മാണം ആരംഭിക്കാവൂ എന്നാണ്.

എന്നിട്ടും കാല്‍ നൂറ്റാണ്ടോളം നീണ്ടു നിന്ന നിര്‍മ്മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം 2017 ല്‍ പദ്ധതി ഉദ്ഘാടനം നടക്കുമ്പോഴും കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെട്ട ജനത അതിജീവനം സാധ്യമാകാതെ പലിയിടങ്ങളിലായി പലായനങ്ങളിലായിരുന്നു. പുനരധിവസിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിലാകട്ടെ വെള്ളം, വൈദ്യുതി, റോഡ്, പാര്‍പ്പിടം, ആശുപത്രി, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ യാതൊരു സൗകര്യങ്ങളുമില്ലാതെ ജനങ്ങള്‍ വലയുകയുമായിരുന്നു.

 

സര്‍ദാര്‍ സരോവര്‍ പദ്ധതിക്ക് സമാനമായ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കല്‍ തന്നെയാണ് പ്രതിമയുടെ നിര്‍മാണത്തിലും നടന്നത്. നര്‍മദ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയില്‍ 75 ശതമാനവും ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളാണ്. ഇവരുടെ ഭൂമിയാണ് ഭരണഘടന ചട്ടം പോലും പാലിക്കാതെ പിടിച്ചെടുത്തത്. ഇവിടുത്തെ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കണമെങ്കില്‍ ഗ്രാമസഭാ യോഗം വിളിച്ച് അനുമതി വാങ്ങണം എന്നാണ്. എന്നാല്‍ ഗുജറാത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ ഇതെല്ലാം ലംഘിച്ചാണ് സ്ഥലം ഏറ്റെടുത്തത്. ആദിവാസികള്‍ക്ക് പകരം ഭൂമിയോ പണമോ നഷ്ടപരിഹാരമായി നല്‍കിയില്ല. വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ പലതും നല്‍കിയിരുന്നെങ്കിലും അധികൃതര്‍ ഒന്നും പാലിച്ചതുമില്ല. കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന കുടംബങ്ങള്‍ക്ക് അഞ്ചേക്കര്‍ വീതം ഭൂമിയും 18 വയസ്സില്‍ കൂടുതലുള്ളവര്‍ക്ക് ജോലിയും വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. പ്രതിമ നിര്‍മാണം പൂര്‍ത്തീകരിച്ചിട്ടും ഇതൊന്നും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായിട്ടില്ല. ഈ കുടുംബങ്ങളെല്ലാം അകലെയുള്ള മലഞ്ചെരിവുകളിലും പാറക്കെട്ടുകളിലും അഭയം തേടിയിരിക്കുകയാണിപ്പോള്‍.

കുടിയൊഴിപ്പിക്കല്‍ സൃഷ്ടിച്ച സാമൂഹിക ദുരന്തങ്ങള്‍

പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഒരു നിശ്ചിത പ്രദേശത്ത് ജീവിച്ചുപോരുന്ന ഗോത്രവിഭാഗങ്ങളെ അവരുടെ പരമ്പരാഗത ആവാസവ്യവസ്ഥകളില്‍ നിന്നും കുടിയൊഴിപ്പിക്കുകയോ, പുനരധിവസിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് അവര്‍ക്കുനേരെയുള്ള വംശഹത്യയായാണ് കണക്കാക്കേണ്ടത്. 1997 ലെ പെസ നിയമവും 2006 ലെ വനാവകാശ നിയമവും പരോക്ഷമായി ഇത് സൂചിക്കുന്നുണ്ട്. നര്‍മദയില്‍ മാത്രമല്ല, രാജ്യത്തെമ്പാടും വികസനത്തിന്റെ പേരില്‍ കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെട്ട ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യര്‍, ഭരണകൂടത്തിന്റെ വീക്ഷണകോണുകള്‍ക്കപ്പുറത്തെ രൂക്ഷമായ സാമൂഹിക ദുരന്തങ്ങളിലേക്ക് തള്ളപ്പെടുകയായിരുന്നു.

 

പദ്ധതിബാധിത കുടുംബങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമാണ് ഇവിടെ കൂടുതലായി ഇരകളാക്കപ്പെട്ടത്. പരമ്പരാഗതമായ ജീവനോപാധികള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടതും പുതിയ സ്ഥലത്ത് തൊഴിലുകള്‍ എളുപ്പത്തില്‍ കണ്ടെത്താന്‍ സാധിക്കാത്തതും കുടുംബങ്ങളെ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്കും പട്ടിണിയിലേക്കും നയിച്ചു. സത്രീകളും ജോലിക്ക് പോകേണ്ടി വന്ന സ്ഥിതികള്‍ വന്നതോടെ കുട്ടികളുടെ വളര്‍ച്ചയും ആരോഗ്യാവസ്ഥകളും തകരാറിലായി. അവര്‍ക്കിടയിലെ മരണനിരക്കും രോഗാതുരതയും വര്‍ദ്ധിച്ചു.

ജനിച്ച മണ്ണില്‍ നിന്നും വേരറ്റുപോയതിന്റെയും പുതിയ സ്ഥലങ്ങളില്‍ പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ കഴിയാത്തതിന്റെയും അരക്ഷിതാവസ്ഥകള്‍ ആളുകള്‍ക്കിടയില്‍ സംഘര്‍ഷ സ്വഭാവവും കുറ്റകൃത്യങ്ങളും വര്‍ധിപ്പിച്ചു. പുരുഷന്‍മാര്‍ മദ്യപാനശീലരായി. പ്രദേശങ്ങളില്‍ മതപരവും, പ്രാദേശികവും, വര്‍ഗീയവുമായ സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ ഉടലെടുത്തു. പുനരധിവാസസ്ഥലങ്ങളില്‍ മുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്നവരും പുതുതായെത്തിയവരും തമ്മിലുണ്ടായ സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ മരണത്തില്‍ വരെ കലാശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വിശാലമായൊരു പ്രദേശത്തെ എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത അരക്ഷിതാവസ്ഥകള്‍ക്ക് ഇനിയും പരിഹാരം കാണാന്‍ സാധിക്കാത്ത ഭരണകൂടം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലുത് എന്ന തരത്തിലുള്ള നിര്‍മ്മിതികള്‍ കൊണ്ട് വീരവാദം മുഴക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ചരിത്രത്തിലെ സമാനതകളില്ലാത്ത വഞ്ചനകള്‍ക്കിരകളായ നര്‍മദ താഴ്‌വരയിലെ ആജിവാസി ജനത തോറ്റുപിന്‍മാറാന്‍ ഇതുവരെ തയ്യാറായിട്ടില്ല. അവരെ സമ്പന്ധിച്ച് ഇതൊരു ഡാം പണിയുന്നതിന്റെയോ പ്രതിമ നിര്‍മിക്കുന്നതിന്റെയോ പ്രശ്നമല്ല. തലമുറകളായി നേരിടുന്ന ഹിംസയുടെയും അനീതിയുടെയും പ്രശ്നമാണ്. വികസനസംവാദങ്ങളില്‍ അവരുയര്‍ത്തുന്ന ‘വികസനം ആരുടെ ചെലവില്‍, ആര്‍ക്കുവേണ്ടി?’ എന്ന ചോദ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രസക്തമാകുകയാണ്.

ഷഫീഖ് താമരശ്ശേരി
Advertisement