പെണ്‍പേനയുടെ സുവിശേഷങ്ങള്‍
Daily News
പെണ്‍പേനയുടെ സുവിശേഷങ്ങള്‍
ന്യൂസ് ഡെസ്‌ക്
Friday, 2nd January 2015, 3:18 pm

ഇതു പെണ്‍സാഹിത്യത്തിന്റെ ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പാണ്. ഇന്നുവരെ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട പുരുഷഭാഷയെ കീഴ്‌മേല്‍  മറിക്കലാണത്. സ്ത്രീ സ്ത്രീക്ക് അനുവദിക്കപ്പെട്ട വൃത്തത്തിന് പുറത്തുപോയി വിശാലമായ ആശയസമുദ്രങ്ങളെ അണകെട്ടി നിര്‍ത്താന്‍ ധൈര്യം കാണിക്കാനും പുതിയ ചരിത്രഭൂതകാലങ്ങളെ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ ചുറുചുറുക്കുള്ള ഭാവനകളെ തീര്‍ക്കുന്നു. അങ്ങനെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിനകത്തും പുറത്തും ചരിത്രത്തിന്റെ പുതിയ യാത്രാനുഭവങ്ങള്‍ സംഭവിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.



പുസ്തക സഞ്ചി | സുനില്‍ സി.ഇ


പുസ്തകം: മഗ്ദലീനയുടെ (എന്റെയും) പെണ്‍സുവിശേഷം
വിഭാഗം : നോവല്‍
രചയിതാവ്: രതീദേവി
പേജ്: 396
വില: 320 രൂപ
പ്രസാധകര്‍: ഗ്രീന്‍ ബുക്‌സ്, തൃശ്ശൂര്‍

പുതിയകാലത്തില്‍ സ്ത്രീക്ക് പേ ഊന്നുവടിയാണ്. അവര്‍ പുരുഷനിര്‍മ്മിതഭാഷകളെയും ആശയങ്ങളെയും എതിര്‍ക്കുന്നു. ചരിത്രത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. പുരുഷന്റെ പേനയെ കുത്തിയൊടിക്കുകയും പെണ്‍പേനയെ  വിപ്ലവസാമഗ്രിയായി അവരോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇതു പെണ്‍സാഹിത്യത്തിന്റെ ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പാണ്. ഇന്നുവരെ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട പുരുഷഭാഷയെ കീഴ്‌മേല്‍  മറിക്കലാണത്. സ്ത്രീ സ്ത്രീക്ക് അനുവദിക്കപ്പെട്ട വൃത്തത്തിന് പുറത്തുപോയി വിശാലമായ ആശയസമുദ്രങ്ങളെ അണകെട്ടി നിര്‍ത്താന്‍ ധൈര്യം കാണിക്കാനും പുതിയ ചരിത്രഭൂതകാലങ്ങളെ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ ചുറുചുറുക്കുള്ള ഭാവനകളെ തീര്‍ക്കുന്നു. അങ്ങനെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിനകത്തും പുറത്തും ചരിത്രത്തിന്റെ പുതിയ യാത്രാനുഭവങ്ങള്‍ സംഭവിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.

ഇനി സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തിന് പരിമിതികള്‍ കെട്ടാന്‍ പാടില്ലായെന്ന ശബ്ദങ്ങള്‍ ഓരോ വരികള്‍ക്കിടയിലും ക്ലിപ്പ് ചെയ്ത് വെച്ചിട്ടുള്ള നോവലാണ് രതീദേവിയുടെ “”മഗ്ദലീനയുടെ (എന്റെയും) പെണ്‍സുവിശേഷം”” എന്ന നോവല്‍. ജോ. അമേര്‍സ്‌കുള്ളര്‍ “”പ്രക്ഷോഭകാരികളുടെ തലമുറ”” എഴുതിയത് “സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം”” എന്ന വിപ്ലവസൂക്തത്തെ ലോകത്തിനുമുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിക്കാനാണ്.

നോവലിന്റെ ആദ്യഖണ്ഡം സ്വന്തം ജീവിതകഥയാണവര്‍ നിരത്തുന്നത്. വിവാഹം വേണമെന്നു തോന്നിയപ്പോള്‍ വിവാഹം ചെയ്യുന്നു. രണ്ട് കുട്ടികള്‍ക്ക് ജന്മം കൊടുക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ കെട്ടിയവനെ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവര്‍ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം  നടത്തുന്നു. അതുപക്ഷെ വെറും കഥപറച്ചിലല്ല. മറിച്ച് ചരിത്രരേഖകളുടെ അനാവരണ വേലയാണ്.

അതുപോലെ തന്നെ “”പ്രണയം തലയണയ്ക്കു മീതേ” എന്ന നോവല്‍ എഴുതിയ ആല്‍ബെര്‍ട്ടീന്‍ സറാസാങ്ങും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വേരോട്ടമൂര്‍ച്ച അനുഭവിക്കാന്‍ ഒരു ക്രിമിനലിനെ പ്രണയിക്കാനും ഇവിടെ രതീദേവി ചരിത്രത്തെ രണ്ടായി പിളര്‍ന്നുകൊണ്ടാണ് സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. ഇതു ചരിത്രബൗദ്ധികതയ്‌ക്കെതിരെയുള്ള ഒറ്റയാള്‍ പോരാട്ടമാണ്.

രതീദേവി ബുദ്ധിയുടെ യുദ്ധങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ചരിത്രത്തിന്റെ യുക്തികളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ഇതു ബൈബിള്‍ സാഹിത്യത്തിലെ ലഘുലേഖ എഴുത്തായി. മനുഷ്യമണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉജ്ജ്വലമായ ബുദ്ധിപ്രകടനമാണ്. ക്രൈസ്തവസഭയുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങള്‍ക്കെതിരെയുള്ള നാടകീയസങ്കല്‍പങ്ങളായി നമുക്കനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. പക്ഷെ ഒരു എഴുത്തുകാരി തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം അനുഭവിക്കുന്നതിന്റെ അടിക്കുറിപ്പ് സാക്ഷ്യമായി ഈ നോവലിനെ അടുത്തറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.


രോഗഗ്രസ്തമായ ചരിത്രത്തെ ഭാവനകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന രതീദേവി മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ദൈനംദിനമുള്ള ദാര്‍ശനിക സന്ദേഹങ്ങളെ പരിഹരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവ മതത്തിന്റെ വിശുദ്ധനിയമങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന രതീദേവി കീഴ്‌മേല്‍ മറിയുന്ന അഫോറിസങ്ങള്‍കൊണ്ടും ഗണിതങ്ങള്‍കൊണ്ടുമാണ് വായനക്കാര അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.


christ-and-marry2
അത്ഭുതകരമായി പിറന്ന അഫോറിസങ്ങള്‍

ഇറ്റാലിയന്‍ നോവലിസ്റ്റായ ഗ്രേസിലെ ദിലെഡ റിയാലിറ്റിയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുകയും അതിനെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിനു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി വേറൊരു രൂപത്തില്‍ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതു അവയുടെ എഴുത്തിനുള്ള പക്വത ഒരുക്കിവെച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ ഭാഷപോലും ചരിത്രത്തെയും യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെയും പല ആംഗിളുകളില്‍ നിന്ന് ചോദ്യം ചെയ്യുകയും പുതിയ സംവാദമേഖലകള്‍ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാണ് അനവധി അഫോറിസങ്ങള്‍കൊണ്ട് സമൃദ്ധമായ രതീദേവിയുടെ “മഗ്ദലീനയുടെ (എന്റെയും) പെണ്‍സുവിശേഷം” എന്ന നോവല്‍.

“”ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ ഗ്രന്ഥം മഹാഭാരതം മാത്രമാണ്.””
“”ശരീരത്തിനപ്പുറമാണ് നാം തമ്മിലുള്ള തിരിച്ചറിവ്.””

ബൈബിളിലെ മത്തായി, മാര്‍ക്കോസ്, ലൂക്കോസ് എന്നീ സമാന്തര സുവിശേഷകന്‍മാരും യോഹന്നാന്‍ എന്ന ബുദ്ധിജീവി സുവിശേഷകനും അവരുടെ സുവിശേഷങ്ങളില്‍ അക്കമിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള വാക്യങ്ങളുടെ സമകാലികവായനയാണ് ഈ പുസ്തകം. ഇതിലെ അഫോറിസങ്ങള്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യബോധത്തിന്റെ ഉല്‍പന്നങ്ങളാണ്. ചിലവ പുതിയ വെളിപാടുകളായി വന്ന് നമ്മുടെ ദര്‍ശനഗ്രന്ഥികളെ ചുംബിക്കും.

രോഗഗ്രസ്തമായ ചരിത്രത്തെ ഭാവനകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന രതീദേവി മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ദൈനംദിനമുള്ള ദാര്‍ശനിക സന്ദേഹങ്ങളെ പരിഹരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവ മതത്തിന്റെ വിശുദ്ധനിയമങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന രതീദേവി കീഴ്‌മേല്‍ മറിയുന്ന അഫോറിസങ്ങള്‍കൊണ്ടും ഗണിതങ്ങള്‍കൊണ്ടുമാണ് വായനക്കാര അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.

ഇതു പുതിയ എഴുത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. പഴയ വൃത്തങ്ങള്‍ക്കു പുറത്തുനില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്കുമാത്രം സാധിക്കുന്ന എഴുത്തു പണിയാണിത്. ഗ്രേസിയ ദിലെഡയുടെ “അമ്മ” എന്ന നോവലില്‍ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിന്റെ അപനിര്‍മ്മാണങ്ങള്‍ കാണാം. പിശാചുബാധിതനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്ന സംഭവവിവരണങ്ങള്‍ അതില്‍ നമുക്കുകാണാം. ബൈബിളിന്റെ സ്വാധീനം ഉന്തിനില്‍ക്കുന്ന എല്ലാ രചനകളും കൗണ്ടര്‍ രചനകളായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ വരുമ്പോള്‍ രതീദേവിയുടെ നോവന്‍ അത്ഭുതമായി പിറന്ന അഫോറിസങ്ങള്‍കൊണ്ട് വായനക്കാരന്റെ ഇരിപ്പിടങ്ങളെ തീപിടിപ്പിക്കുന്നു.

അടുത്ത പേജില്‍ തുടരുന്നു


ബൈബിളിനെ ഒരു ദേശീയ സാഹിത്യഗ്രന്ഥത്തിനപ്പുറത്തേക്ക് അടുത്തിരുത്തി നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരാള്‍ നടത്തുന്ന അലങ്കാരപ്പണിയല്ല ഇതിലെ ഫിക്ഷണല്‍ ഇഫക്ട്. സുഷുമ്‌ന വിളംബരം ചെയ്ത ഭാവനയ്ക്കപ്പുറം നിന്ന് ബൈബിളിനെ വായിച്ച ഒരാള്‍ തീര്‍ത്ത ദാര്‍ശനിക സല്ലാപങ്ങളായി നാം ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇതു ചരിത്രത്തിലെ ദുരന്തസാധ്യതകളെ അംഗീകരിക്കാനുള്ള ധൈര്യപാഠങ്ങളാണ് പകരുന്നത്.


rethi-devi
ബൈബിളിന്റെ സഞ്ചാരതൃഷ്ണ

അനേകം ജ്ഞാനരൂപങ്ങളെ നമ്മുടെ ബോധത്തിനു മുമ്പില്‍ കൊണ്ട് പ്രദര്‍ശനത്തിനു വെയ്ക്കാന്‍ രതീദേവി ശ്രമിക്കുന്നു. ഈ ശ്രമം പക്ഷെ ആല്‍ബെര്‍ട്ടിന്‍ സറാസാങ്ങിനെപ്പോലെ പുരുഷവിദ്വേഷം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല. മുതിര്‍ന്ന യേശുവിനെക്കുറിച്ചും തീരെ ചെറിയ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുമാണ് നമ്മുടെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാര്‍ ആലോചിച്ചിട്ടുള്ളത്.

അവര്‍ ഉണ്ണിയേശുവിനെ ഭീകരമാംവിധം താലോലിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ആശയശൃംഖലകളായി ഇന്നു നാം ഓര്‍ക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിനെയാണ്. ഇതേ യേശുവിന്റെ “”പാഷന്‍”” നാം ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച ആചരിക്കുന്നു. രതീദേവി ഇതിനു രണ്ടിനും മദ്ധ്യേയുള്ള യേശുവിനെയാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ പിന്‍ബലത്തിനായി മോശപ്പെട്ട മഗദലീനയുടെ ചരിത്രത്തെ നോവലിസ്റ്റ് പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയാണ്.

ബൈബിളിന്റെ സഞ്ചാരതൃഷ്ണകളെ നീട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ രതീദേവി ശ്രമിക്കുന്നു. അതു യേശുവിന്റെ അധികാരത്തെയും വിപ്ലവത്തെയും വികാരതീവ്രതയോടെ സമീപിക്കുന്നു. അതൊരുതര ലൗകികസമീപനമാണ്. ബൈബിള്‍ ചരിത്രത്തിനുള്ളില്‍ ഫിക്ഷനുണ്ടെന്ന് രതീദേവി തെളിയിക്കുന്നു.

“”ജീസസ്സ് കളിച്ചുകൊണ്ട് നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ കളിക്കൂട്ടുകാര്‍ക്കിടയില്‍ ചില്ലറ സൗന്ദര്യപിണക്കം വന്നാലുടന്‍ അവര്‍ കുട്ടിയായ ജീസ്സസിനെ തന്തയില്ലാത്തവന്‍ എന്നു വിളിക്കും.
പിണങ്ങിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറയും – എനിക്ക് അപ്പനുണ്ട്.
വീണ്ടും കൂട്ടുകാര്‍ കളിയാക്കും.
എടാ മണ്ടാ അത് നിന്റെ അപ്പനല്ല. വളര്‍ത്തപ്പനാണ്.””  (പുറം. 50)

ഈ വിധമുള്ള ഫിക്ഷണല്‍ സൗന്ദര്യമാണ് രതീദേവിയുടെ ബൈബിള്‍ യാത്രകളെ സ്വീകൃതമാക്കുന്നത്. രതീദേവിയുടെ ബൈബിള്‍ സഞ്ചാരം സര്‍ഗ്ഗാത്മകമായ അവ്യവസ്ഥകളെയാണ് പുറത്തുവിടുന്നത്. അതു ആഖ്യാനത്തിന് ഊര്‍ജ്ജസ്വലമായ നവീനത നല്‍കുന്നു. യേശു എന്ന അപൂര്‍വ്വ ജ്ഞാനിയുടെ ജീവചരിത്രത്തെ എല്ലാ കാലങ്ങളും കൊണ്ട് രതീദേവി പൂരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.


മനുഷ്യനായി അവതരിച്ചുവെന്ന് പറയുന്ന ജീസസ്സ് മനുഷ്യന്‍ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവണം എന്നു പറയുമ്പോള്‍ അതൊരു പാഷണ്ഡത ഒന്നുമായി ചിത്രീകരിക്കേണ്ടതില്ല. രതീദേവി ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ സ്വയം പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നു. ഇതു നവഇന്ദ്രിയകിതപ്പാണ്. വിശുദ്ധനാടിന്റെ ആത്മീയതയെയും ആത്മീയവിരുദ്ധതയെയും വരെ ഈ നോവല്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നു. പ്രാദേശിക വികാരത്തില്‍ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് രതീദേവി നടത്തുന്ന ഈ പുതിയ കുരിശുയുദ്ധം നോവലെഴുത്തിന്റെ നവഇന്ദ്രിയകിതപ്പുകള്‍ അല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?


book-of-rathy-devi

നോവലെഴുത്തിന്റെ നവഇന്ദ്രിയകിതപ്പുകള്‍

ബൈബിളിന് ഒരു അഗ്നിപര്‍വ്വതമുഖമുണ്ടെന്ന് രതീദേവിക്കറിയാം. ബൈബിളിലെ എല്ലാ കഥാപാത്രങ്ങളും അവരുടെ സ്വത്വങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്നും ഈ ഫിക്ഷണിസ്റ്റ് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ബൈബിള്‍ ജനതയെ പലതാക്കി തീര്‍ക്കുന്നുവെന്ന് ഈ എഴുത്തുകാരിക്കറിയാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിനെ ഇന്ദ്രിയസുഖമുള്ള ഒന്നാക്കി മാറ്റുവാനാണ് രതീദേവി ശ്രമിക്കുന്നത്. അതിനായി ചില മാന്ത്രികയാഥാര്‍ത്ഥ്യചേരുവകള്‍ അവര്‍ ഒരുക്കുന്നു.

ബൈബിളിനെ ഒരു ദേശീയ സാഹിത്യഗ്രന്ഥത്തിനപ്പുറത്തേക്ക് അടുത്തിരുത്തി നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരാള്‍ നടത്തുന്ന അലങ്കാരപ്പണിയല്ല ഇതിലെ ഫിക്ഷണല്‍ ഇഫക്ട്. സുഷുമ്‌ന വിളംബരം ചെയ്ത ഭാവനയ്ക്കപ്പുറം നിന്ന് ബൈബിളിനെ വായിച്ച ഒരാള്‍ തീര്‍ത്ത ദാര്‍ശനിക സല്ലാപങ്ങളായി നാം ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇതു ചരിത്രത്തിലെ ദുരന്തസാധ്യതകളെ അംഗീകരിക്കാനുള്ള ധൈര്യപാഠങ്ങളാണ് പകരുന്നത്.

മനുഷ്യനായി അവതരിച്ചുവെന്ന് പറയുന്ന ജീസസ്സ് മനുഷ്യന്‍ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവണം എന്നു പറയുമ്പോള്‍ അതൊരു പാഷണ്ഡത ഒന്നുമായി ചിത്രീകരിക്കേണ്ടതില്ല. രതീദേവി ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ സ്വയം പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നു. ഇതു നവഇന്ദ്രിയകിതപ്പാണ്. വിശുദ്ധനാടിന്റെ ആത്മീയതയെയും ആത്മീയവിരുദ്ധതയെയും വരെ ഈ നോവല്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നു. പ്രാദേശിക വികാരത്തില്‍ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് രതീദേവി നടത്തുന്ന ഈ പുതിയ കുരിശുയുദ്ധം നോവലെഴുത്തിന്റെ നവഇന്ദ്രിയകിതപ്പുകള്‍ അല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?

christ-and-marry

അനുബന്ധ വായനകള്‍

ലോകസാഹിത്യത്തില്‍ എല്ലാവരും “ബൈബിള്‍” എന്ന ക്ലാസ്സിക്കിനെ തങ്ങളുടെ രചനയ്ക്ക് ഒരു സാമഗ്രിയെന്നോണം പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ജെയിംസ് ഫ്രെയുടെ എന്ന The Final Testament of the History Bible നോവല്‍ ഒരു ഫിക്ഷണല്‍ പൊയട്രിയാണ്. പക്ഷെ അതു മടുപ്പിന്റെ ആശയങ്ങള്‍കൊണ്ട് വായനക്കാരെ ചുറ്റിക്കറക്കുന്നു.

അവിടെ നിന്നും രതീദേവിയുടെ “മഗ്ദലീനയുടെ പെണ്‍സുവിശേഷ”ത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ആത്മീയതയുടെയും പ്രണയത്തിന്റെയും നീണ്ടമോന്തകള്‍കൊണ്ട് നമ്മെ ആംഗ്യയുന്നു. അതു പുതിയ ധൈഷണികബന്ധങ്ങള്‍ അഴിച്ചുവിടുന്നു. ഭാഷയുടെ യുക്തിക്ക് എല്ലുറപ്പുവരുന്നു. ഇവിടെ പെണ്‍സ്വാതന്ത്ര്യം വലുതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു കാണാം. പെണ്‍പേനയുടെ ഈ സുവിശേഷത്തിന് അമേര്‍സ് കുള്ളറിന്റെ “”ദി റിബല്‍ ജനറേഷ””നേക്കാള്‍ കമാന്‍ഡിംഗ് പവറുണ്ട്.