“എഴുത്തെന്നത്‌ ജലത്തിലേക്ക്‌ അക്ഷരങ്ങളെ മീനുകള്‍ പോലെ  വാരിയെറിയുന്ന പണിയാണെങ്കില്‍, ഓര്‍മ്മ എന്നത്‌ ആ മത്സ്യങ്ങളെ നായാടി സ്വന്തമാക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ വിരുതാണ്‌. ഓര്‍മ്മയില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ ഒരു പച്ചില തന്നിട്ടു പോയ എഴുത്തുകാരും അവരുടെ എഴുത്തുകളും അഭിവാദ്യമേറ്റു വാങ്ങുന്ന കുറിപ്പുകള്‍… കാലത്തിന്റെ വെളുത്ത കടലാസില്‍ അനിവാര്യമാകുന്ന വരയലുകള്‍… ചെറുകഥാകൃത്തും പത്രപ്രവര്‍ത്തകനുമായ വിഎച്ച് നിഷാദ് എഴുതുന്നു.  ഓര്‍മ്മകളുടെ ഫോട്ടോസ്റ്റാറ്റ്   ”

Subscribe Us:

വാ­യ­ന­യു­ടെ തി­ട­മ്പേ­റ്റി അ­ഹ­ങ്ക­രി­ച്ചു ന­ട­ക്കാന്‍ തു­ട­ങ്ങി­യ ഒ­രു കാ­ല­ത്താ­ണ് മ­ര­ങ്ങ­ളു­ടെ ഭൂ­മി­യില്‍ പാര്‍­ക്കു­ന്ന ഞ­ങ്ങ­ളു­ടെ വീ­ട്ടി­ലേ­ക്ക് എ­പ്പോഴോ ര­ണ്ട­ത്ഭു­ത­ങ്ങള്‍ ശ­ബ്ദ­മില്ലാ­തെ ക­യ­റി­വ­ന്നത്. ഉ­മ്മ­കൊ­ടു­ക്കാന്‍ തോ­നു­ന്ന ഇ­മ്പ­മു­ള­ള പ­ഞ്ഞി­ക്കെട്ടു­പോ­ലെ­യു­ള­ള ഒ­രു പൂ­ച്ച­യാ­യി­രു­ന്നു ഇ­തില്‍ ഒ­ന്നാമ­ത്തെ അ­ത്ഭുതം. പ്രീ­യ­പ്പെ­ട്ട അ­ന്ന­മ്മ ടീ­ച്ച­റു­ടെ വീ­ട്ടില്‍ നി­ന്ന് തി­ള­ങ്ങു­ന്ന ക­ണ്ണു­കളും റോ­സ് നി­റ­ത്തി­ലു­ള­ള മൂക്കും ന­ഖ­ങ്ങ­ളു­മാ­യി വന്ന ആ പൂ­ച്ച­നട­ത്തം ആ­സ്­ബ­റ്റോ­സ് പ­തി­ഞ്ഞു­കി­ട­ന്ന ഞ­ങ്ങ­ളു­ടെ കു­ഞ്ഞു­വീ­ട്ടില്‍ അ­വ­സാ­നി­ച്ചു.

ര­ണ്ടാ­മ­ത്തേ­ത് ഒ­രു പു­സ്­ത­ക­മാ­യി­രുന്നു. ഏ­തോ ഗ്ര­ന്ഥ­ശാ­ല­യു­ടെ പ­ഴ­യ അ­ട്ടി­യില്‍ നി­ന്ന് കു­ത­റി­ക്കയ­റി ഏ­തൊക്കെയോ വ­ഴി­കള്‍ സ­ഞ്ച­രി­ച്ച് വീ­ട്ടി­ലെ­ത്തി­ച്ചേര്‍­ന്ന ഒ­രു സാ­ധനം. അ­തി­ന്റെ ക­ട്ടി­യു­ള­ള ച­ട്ട­വി­ടര്‍ത്തി­യ നേര­ത്ത് വീ­ട്ടി­ലെ പുതി­യ വി­രു­ന്നു­കാ­രി ഉ­യര്‍­ത്തിയ­ത് റാ­ലു­ള­ള ഒ­രു പൂ­ച്ച മു­രള്‍­ച്ച പ­തി­ഞ്ഞ ശ­ബ്ദ­ത്തില്‍ എ­നി­ക്കു­മാത്രം കേള്‍­ക്കാ­മാ­യി­രുന്നു.

മാ­ന്ത്രി­ക­പ്പൂ­ച്ച എ­ന്നാ­യി­രു­ന്നു ആ പു­സ്­ത­ക­ത്തി­ന്റെ പേര്. എ­ഴു­തിയ­ത് വൈ­ക്കം മു­ഹമ്മ­ദ് ബ­ഷീര്‍.

ബ­ഷീര്‍ എ­ന്ന പേര്‍ ആ­ദ്യ­മാ­യി അങ്ങ­നെ ഉ­ള­ളില്‍ ക­യ­റി­യത് ഈ ര­ണ്ട് പൂ­ച്ച­കള്‍­ക്കൊ­പ്പ­മാ­ണ്. ബ­ഷീ­റി­ന്റെ മാ­ന്ത്രി­ക­പ്പൂ­ച്ച ചെയ്­ത അ­ത്ഭു­ത­ങ്ങ­ളില്‍ പ­ലതും ഈ പൂ­ച്ചയും വീ­ട്ടില്‍ കാ­ണിച്ചു. അ­വ­ളു­ടെ പഞ്ഞി­രോ­മ­ങ്ങള്‍ കൊ­ഴി­ഞ്ഞ് ഭ­ക്ഷ­ണം ക­ഴി­ക്കാ­നാ­കാ­തെ ഇ­രു­ന്നി­ട്ടു­ണ്ട് പ­ല­പ്പൊ­ഴും. എല്ലാ­ത്തിനു­മൊ­ടു­വില്‍ ബ­ഷീ­റി­ന്റെ മാ­ന്ത്രി­ക­പ്പൂ­ച്ച­യെ­ന്ന പു­സ്ത­കം അ­പ്ര­ത്യ­ക്ഷ­മാ­യതു­പോ­ലെ എ­ങ്ങോട്ടോ മ­റ­യു­ക­യാ­യി­രു­ന്നു ഞ­ങ്ങ­ളു­ടെ ജീ­വി­ത­ക്ക­ഥ­യി­ലെ ഈ പ­ഞ്ഞി­ക്കെ­ട്ടു പൂ­ച്ച­യും.

ഒ­രു പൂ­ച്ച­യെവെച്ചും ക­ഥ­യെ­ഴു­താ­നാകും എ­ന്ന മാ­ജി­ക്ക് അങ്ങ­നെ എ­ന്നെ ആദ്യം പഠി­പ്പി­ച്ച­യാ­ളാ­ണ് വൈ­ക്കം മു­ഹമ്മ­ദ് ബ­ഷീര്‍. പൂ­ച്ചയും കു­ഴി­യാ­നയും പ­ലത­രം ജീ­വ­ജാ­ല­ങ്ങളും എങ്ങ­നെ ബ­ഷീ­റി­ന്റെ പേ­ന­യില്‍ ക­യ­റി­യി­റ­ങ്ങി­യ­തെ­ന്ന് എ­നി­ക്ക് അ­തി­ശ­യ­ങ്ങള്‍തന്നു. ഞ­ങ്ങ­ളു­ടെ അ­യല്‍­പ്പക്ക­ത്തെ മൂ­ത്തു­മ്മ­യു­ടെ ആ­ടി­നെ­പ്പോലും പ്ലാവി­ല ക­ടി­ക്കു­ന്ന ത­ത്വ­ജ്ഞാ­നി­യാ­യി നോ­ക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആ­രം­ഭിച്ച­ത് പി­ന്നീ­ട് പാ­ത്തു­മ്മ­യു­ടെ ആ­ട് വാ­യി­ച്ച­തി­നു ശേ­ഷ­മാണ്.

ഒ­രു കൗ­മാ­ര­ക്കാ­ര­നില്‍ ബ­ഷീര്‍ ഈ­വി­ധ­ത്തില്‍ ഒ­ത്തി­രി കൗ­തു­ക­മേറി­യ ആ­ഘാ­ത­ങ്ങള്‍ ഏള്‍­പ്പിച്ചു­കൊ­ണ്ടി­രുന്നു. ഇ­ട­യ്­ക്കി­ട­യ്­ക്ക് കെ­ട്ടു­ക­ണ­ക്കി­ന് ചൂരല്‍­കൊ­ട്ട­കളും ത­സ്­ബീ­ഹ് മാ­ല­യു­മാ­യി വ­ന്നു ക­യ­റു­കയും പ­ശു­വി­ന്റെയും കി­ളി­യു­ടെയും രൂ­പ­ങ്ങ­ളുള­ള( ഞാന്‍ ഇ­തുവ­രെ ക­ണ്ടി­ട്ടില്ലാ­ത്ത ത­രം ) മ­ഞ്ഞ ബി­സ്­ക്ക­റ്റു­കള്‍ നല്‍­കു­കയും ചെ­യ്­തി­രി­ക്കു­ന്ന എ­ന്റെ വല്ല്യ­പ്പാപ്പ­യെ ഓര്‍ത്തു ഓരോ ബ­ഷീര്‍ ക­ഥ­കള്‍ വാ­യി­ക്കു­മ്പോഴും ഞാന്‍. ഓരോ വ­ര­വിലും അ­ത്ര­യേ­റെ പു­തു­മ­യേ­റിയ­ത് വല്ലു­പ്പാ­പ്പ­യു­ടെ ബി­സ്­ക്ക­റ്റുകള്‍. ഓരോ വാ­യ­ന­യിലും അ­ത്ര­യേ­റെ കൊ­തി­യേ­റിയ­ത് ബ­ഷീ­റി­ന്റെ ക­ഥ­കള്‍.

basheer kadakal, vh nishad

ബ­ഷീ­റിങ്ങ­നെ കൊ­തി­കള്‍ തീര്‍ത്തു­കൊ­ണ്ടി­രു­ന്ന ഒ­രു കാ­ല­ത്താ­ണ് കോ­ളേ­ജ് അ­ദ്ധ്യാ­പ­കനാ­യ എ­ന്റെ ഉ­പ്പ അ­വ­ധി­യെ­ടു­ത്ത് എം­ഫി­ലി­ന്റെ ഭാ­ഗ­മാ­യി ഇ മൊ­യ്­തു മൗ­ല­വി­യെ­ക്കു­റി­ച്ച് ഗ­വേ­ഷ­ണ­ത്തി­ന് പോ­യത്. ഒ­രു ദിവ­സം കോ­ഴി­ക്കോ­ട് നി­ന്ന് വ­ന്ന ഉ­പ്പ പ്ര­ഖ്യാ­പിച്ചു; ഞാന്‍ വൈ­ക്കം മു­ഹ­മ്മ­ദ് ബ­ഷീ­റി­നെ ഇ­ന്റെര്‍വ്യൂ ചെ­യ്­തു.

വല്ലാ­ത്ത ഒ­രു സ­ങ്ക­ട­മാ­ണ് എ­നി­ക്കാ പ്ര­സ്­താ­വ­ന ത­ന്ന­ത്.

ഒ­ന്ന് പ­ലവ­ട്ടം ഉപ്പ കോ­ഴി­ക്കോ­ട് കൊണ്ടു­പോ­യി­ട്ടു­ണ്ടെ­ങ്കിലും ബ­ഷീ­റി­നെ കാ­ണി­ച്ചു­ത­ന്നി­ട്ടില്ല.

രണ്ട്, ഞങ്ങ­ളെ കൂ­ട്ടാ­തെ ഇ­പ്പോള്‍ ഉ­പ്പ അ­ത് സാ­ധ്യ­മാ­ക്കി­യി­രി­ക്കുന്നു

ഉ­പ്പാ­ക്ക് ക­ട്ടാ­യ­മായും ബ­ഷീര്‍ സു­ലൈ­മാ­നി ത­ന്നെ കൊ­ടു­ത്തി­രി­ക്കു­മെ­ന്ന് ഞാന­ങ്ങ് ഉ­റ­പ്പിച്ചു. ചി­ല­പ്പോള്‍ മാ­ങ്കോ­സ്‌­റ്റെന്‍ ചു­വ­ട്ടില്‍ ചാ­രു­ക­സേ­ര­യില്‍ കിടന്ന് ‘കാ­റ്റ്‌­റി­നി­ലെ വരും ഗീ­തം… ‘ കേട്ടു­കൊ­ണ്ടി­രി­ക്കു­മ്പോ­ഴാ­യി­രിക്കും ബ­ഷീ­റി­നെ ഉ­പ്പ തേ­ടി­പ്പി­ടി­ച്ചി­ട്ടു­ണ്ടാ­വുക.

ഉ­പ്പ കാ­ട്ടി­ത­രാ­ത്ത ബ­ഷീ­റി­നെ എ­നി­ക്ക് പി­ന്നെ കാ­ണാ­നേ ആ­യില്ല. ഞാന്‍ മു­തിര്‍­ന്ന് എ­ഴു­ത്തി­ന്റെ ബാ­ല­പം­ക്തി കേ­റി­യ­പ്പോ­ഴേക്കും പ്രീ­യ­പ്പെ­ട്ട ബ­ഷീര്‍ മ­രി­ച്ചി­രുന്നു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ ഒരിക്കല്‍ ബോംബെയില്‍ എം പി നാരായണപ്പിള്ള കഥാ പുരസ്‌കാരം ഏറ്റു വാങ്ങാന്‍ പോയപ്പോള്‍ എനിക്കവിടെ ബഷീറിനെ പറഞ്ഞേതീരൂ എന്നായി… ‘ഇ­പ്പോഴും മ­ല­യാ­ള­ത്തില്‍ ഏ­റ്റവും കൂ­ടു­തല്‍ എ­ഴു­തി­ക്കൊ­ണ്ടി­രി­ക്കു­ന്ന എ­ഴു­ത്തു­കാ­രന്‍ ആ­രാ­ണെ­ന്ന­റിയുമോ ‘ ബാ­ണ്ടു­പി­ലെ സ്റ്റേ­ഷന്‍ പ്ലാ­സ­യില്‍ ഒ­ത്തു­കൂടി­യ സ­ദസ്സി­നോ­ട് ഞാന്‍ ചോ­ദിച്ചു.

നി­ശബ്ദ­ത­യോ­ടെ ചെ­വി കൂര്‍­പ്പി­ച്ച സ­ദസ്സി­നോ­ട് ഞാന്‍ പ­റഞ്ഞു. ‘ബ­ഷീര്‍… വൈ­ക്കം മു­ഹമ്മ­ദ് ബ­ഷീര്‍..’ എ­ന്റെ പ്ര­സാ­ധ­ക സു­ഹൃ­ത്താ­യ പാപ്പി­യോണ്‍ നൗ­ഷാ­ദ്­ക്ക ഒ­രി­ക്കല്‍ പ­റ­ഞ്ഞ ഇത്ത­രം ഒ­രു പ്ര­സ്­താ­വ­ന­യ്­ക്ക് നി­ദാ­നം. നൗ­ഷാ­ദ്­ക്ക ഒ­രി­ക്കല്‍ പ­റ­ഞ്ഞി­രുന്നു, ആ മ­നു­ഷ്യന്‍ മ­രി­ച്ചാ­ലെ­ന്താ…ഇ­ന്ന് ഏ­റ്റവും കൂ­ടു­തല്‍ എ­ഴു­തുന്ന­ത് ബ­ഷീ­റാണ്. ഡി­സി ബൂ­ക്‌­സ് വ­ഴി ഒരോ മാ­സവും വിറ്റു­പോ­കു­ന്ന പു­സ്­ത­ക­ങ്ങ­ളു­ടെ കണ­ക്ക് മാത്രം നോ­ക്കി­യാല്‍മ­തി അ­ത­റി­യാന്‍..

ബ­ഷീ­റിന്‍ നൂറാം ജ­ന്മ­ദി­നം എ­ന്ന വി­ശേ­ഷ­മാ­ണ് ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ എന്നെ ­തേ­ടി­വ­ന്ന ബ­ഷീര്‍ പോ­രി­ശ. ചെ­ന്നെ­യി­ലെ പെര്‍­ച് എ­ന്ന നാ­ട­ക­സം­ഘം 2008 ജ­നുവ­രി മാ­സം മു­ഴു­വന്‍ ബ­ഷീര്‍ ഫെ­സ്റ്റി­വെ­ലാ­യി കൊ­ണ്ടാ­ടിയ­ത് ക­ണ്ട­പ്പോള്‍ ല­ജ്ജ­തോ­ന്നി ഇല്ലാ­താ­യി­പ്പോ­യി ഞാന്‍. എന്തു­കൊ­ണ്ട് നാ­മാരും ഇത്ത­രം ഒ­രു ആ­ഘോ­ഷം ഇ­തുവ­രെ തു­ട­ങ്ങി­യില്ല. ഇം­ഗ്ലീ­ഷ് എ­ന്ന ഭാ­ഷ ബ­ഷീ­റി­നെ ഏ­റ്റെ­ടു­ത്തി­രി­ക്കുന്നു( അതോ തി­രി­ച്ചോ ) എ­ന്ന­തി­ന്റെ തെ­ളി­വാ­യി ബ­ഷീ­റി­യന്‍ ക­ഥാ­പാ­ത്രങ്ങ­ളെ നിര­ത്തി പെര്‍­ച്ച് ഒ­രുക്കി­യ അ­രങ്ങ്.

ചെന്നൈ­യി­ലെ ബ­ഷീര്‍ ആ­ഘോ­ഷം പ­ങ്കു­വെ­യ്­ക്കാ­നെത്തി­യ ഏ­വ­രും ഏ­റെ സ­ന്തോ­ഷ­ഭ­രി­ത­രാ­യി­രുന്നു. ഷാ­ഹി­ന­ത്തയും അ­നീ­സ്­ക്കയും ത­ങ്ങ­ളു­ടെ ടാ­റ്റ അ­ര­ങ്ങില്‍ നി­റ­ഞ്ഞി­രി­ക്കു­ന്ന­ത് ക­ണ്ട് ഒ­രു­പാ­ട് ആ­ഹ്ലാ­ദിച്ചു. ബ­ഷീര്‍ ടീ ഷര്‍­ട്ടു­കളും കുര്‍­ത്ത­കളും കു­ട­യു­മെല്ലാം അ­വി­ടെ ആള്‍­ക്കാ­രെ തേ­ടി ശാന്ത­ത­യോ­ടെ ഇ­രി­ക്കു­ന്ന­തുക­ണ്ട് ഏ­റെ­യു­ള­ളില്‍ അ­ഭി­മാ­നിച്ചു.

പ്ര­ശസ്­ത ബ­ഷീര്‍ വി­വര്‍­ത്ത­കന്‍ ആര്‍ ഇ ആ­ഷര്‍ പു­ന­ലൂര്‍ രാജ­ന്റെ ബ­ഷീര്‍ ചി­ത്ര­ങ്ങള്‍­ക്കു­മു­ന്നില്‍ ധ്യാ­ന­നി­ര­ത­നാ­യി നില്‍­ക്കു­ന്ന നേര­ത്ത് പഴ­യ ഓര്‍­മ്മ­ക­ളി­ലേ­ക്ക് ഞാനും സ­ഞ്ച­രിച്ചു. നി­ങ്ങ­ളെങ്ങ­നെ ബ­ഷീ­റി­ലെത്തി? ആ­കാം­ക്ഷ­യോ­ടെ കാ­ത്തു­വ­ച്ചി­രുന്ന ചോദ്യം ഞാന്‍ ആ­ഷിറി­നോ­ട് ചോ­ദിച്ചു.

1964 ല്‍ എ­റ­ണാ­കുള­ത്ത് വ­രു­ന്നതും ബ­ഷീര്‍ എ­ന്ന എ­ഴു­ത്തു­കാ­ര­നെ­ക്കു­റി­ച്ച് ന­ളി­നീ ബാ­ബു എ­ന്ന സു­ഹൃ­ത്ത് ആ­ദ്യ­മാ­യി പ­റ­ഞ്ഞ് ത­ന്നതും ബ­ഷീര്‍ എ­ന്ന സാ­ഗര­ത്തെ അ­ടു­ത്ത­റ­ഞ്ഞ­തു­മെല്ലാം തി­ള­ങ്ങു­ന്ന ക­ണ്ണു­ക­ളോ­ടെ ആ­ഷര്‍ എ­നി­ക്കു വി­ശ­ദീ­ക­രി­ച്ചു­തന്നു. മ­തി­ലു­ക­ളില്‍ ഒ­പ്പി­ടു­മ്പോള്‍ എ­ന്റെ ഷെ­ഫര്‍ പേ­ന­യ്­ക്ക് ഒ­രു ഗൂ­ഡ് സര്‍­ട്ടി­ഫി­ക്കറ്റും ത­ന്നു ആ­ഷര്‍.

ബ­ഷീര്‍ മ­ല­യാ­ളി­ക്ക് ആ­രാ­യി­രു­ന്നു എന്ന ചോദ്യം ഞാനും ചോ­ദി­ച്ച് തു­ട­ങ്ങിയത് ഈ നേ­ര­ത്താണ്. മാ­ങ്കോ­സ്‌­റ്റൈന്‍ ചു­വ­ട്ടി­ലി­രു­ന്ന് മ­ല­യാ­ളി­യെ ജീ­വി­ത­ത്തി­ന്റെ ഫി­ലോസ­ഫി പഠി­പ്പി­ച്ച പ­ച്ച മ­നുഷ്യ­നോ? അതോ ജീ­വി­ത­മെന്ന­ത് ഒ­ര­പ്ര­കാശി­ത ര­ച­ന­യാ­ണെ­ന്ന് സ്വ­ന്തം കാ­ലം കൊ­ണ്ട് കാ­ണി­ച്ചു­ത­ന്ന ഒ­രു അ­വ­ധൂ­തനോ ?

കു­ടു­ക്കി­ട്ട് വീ­ഴ്ത്തും കെ­ണി­യാ­കെ­തെ ത­ന്റെ ഭാഷ­യെ പൊന്നു­പോ­ലെ സൂ­ക്ഷി­ച്ച­താ­ണ് മ­ലയാ­ള ഭാ­ഷ­യോ­ട് ബ­ഷീര്‍ ചെയ്­ത സു­ജ­ന­മ­ര്യാ­ദ­കളി­ലൊ­ന്ന് എ­ന്ന് എ­നി­ക്കു തോ­ന്നി­യി­ട്ടുണ്ട്. ഏ­ത് അ­രി­പ്പ­യ്ക്കും അ­രി­ച്ചെ­ടു­ക്കാ­നാ­വാ­ത്ത ഒ­രു മാ­ന്ത്രി­ക ജ­ല­മാ­യി­രു­ന്നു ആ എ­ഴു­ത്തു­കാര­ന്റെ വി­ശാ­ലമാ­യ അ­ക്ഷര ലോ­കം. ഇ­പ്പോ­ഴെ­നി­ക്ക് തോ­നുന്നു, മ­ല­യാ­ളി ശ­രിക്കും അറ്റന്റ് ചെ­യ്യാന്‍ മ­റന്നു­പോ­യ ഒ­രു മി­സ്­ഡ് കോ­ളാ­യി­രു­ന്നു ബ­ഷീര്‍ !

ഈ ബ­ഷീര്‍ കൗ­തു­ക­ച്ചെ­പ്പ് തീ­രുന്ന­ത് ശ­രി­ക്കും 2008 ന്റെ അ­വ­സാ­ന­ത്തി­ലാണ്. കോ­ഴി­ക്കോ­ട്ടു­നിന്നും മ­ദ്രാ­സി­ലേ­ക്ക് ട്രെ­യിന്‍­പി­ടി­ച്ചു­വ­ന്ന എ­ന്റെ ഡി­സൈ­നര്‍ സു­ഹൃ­ത്ത് സൈ­നുല്‍ ആ­ബി­ദി­ന്റെ ക­യ്യില്‍ ബ­ഷീ­റി­ന്റെ മ­കള്‍ ഷാ­ഹിന ( ഷാ­ഹി­നത്ത ) കൊ­ടു­ത്ത വി­ട്ട ബ­ഷീര്‍ പു­സ്­ത­ക­ങ്ങള്‍ പൊ­തി­യ­ഴി­ച്ച് നോ­ക്കു­ക­യാ­യി­രു­ന്നു ഞാന്‍. ‘ പ­ട­ച്ചോനേ.. . എല്ലാം എ­ഴു­ത്തു­കാര­നെ പ്ര­സാ­ധ­കര്‍ കൊ­ടു­ക്കു­ന്ന ഓ­തേ­ഴ്‌­സ് കോ­പ്പി­കള്‍..’

ആ പു­സ്­ത­ക­ങ്ങ­ളില്‍ പ­തി­യാതെ­പോ­യ ‘വൈ­ക്കം മു­ഹമ്മ­ദ് ബ­ഷീര്‍ ” എ­ന്ന നീ­ട്ടി­പ്പി­ടി­ച്ച ഒ­പ്പിനെ­യോര്‍­ത്ത് എ­ന്റെ മന­സ്സ് ഒ­രു നി­മി­ഷം അ­പ്പോള്‍ വല്ലാ­തെ ന­ന­ഞ്ഞി­രുന്നു.

doolnews.com ലിറ്റററി എഡിറ്ററാണ് ലേഖകന്‍.  ഇ-മെയില്‍ വിലാസം <nishadjournalist@gmail.com> മൊബൈല്‍ :  +91 9962131382

വര: മ‍ജ്നി തിരുവങ്ങൂര്‍