ദര്‍ശനം / സ്വാമി വിശ്വഭദ്രാനന്ദ ശക്തിബോധി

viswabhadrananda shakthibodhiഭഗവദ്ഗീത വായിച്ചു തുടങ്ങിയതു മുതല്‍-അതായതു ഏകദേശം പതിനഞ്ചുവയസ്സുമുതല്‍- എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സംശയമുണ്ട്. ഏറെ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ പഠിച്ചിട്ടും തീരാതിരുന്ന ഒരു സംശയം. അതിവിടെ ഒട്ടൊന്നു വ്യക്തമാക്കാതെ ഈ ഗീതാവിചാരത്തില്‍ ഉന്നയിക്കുന്ന വീക്ഷണങ്ങള്‍ വായനക്കാര്‍ക്ക് ബോധ്യമാവുക പ്രയാസമാണെന്നതിനാല്‍ എന്റെ സംശയം അവതരിപ്പിക്കാം.

ഗീത നശ്വരം അനശ്വരം എന്ന വേര്‍തിരിവിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നാണ് ശ്രീശങ്കരന്‍ മുതല്‍ക്കുള്ള ഭാഷ്യകാരന്മാരുടെ വാദം. നശിക്കുന്ന ശരീരവും നശിക്കാത്ത ആത്മാവും ഉണ്ടെന്നു ഗീത പറയുന്നവത്രേ. പക്ഷേ ഈ വാദം അപ്പാടെ പിന്‍പ്പറ്റിയാല്‍ ‘യോഗ സമത്വമുച്യതേ’-യോഗം സമത്വം-എന്ന ഗീതാമതത്തിനു കോട്ടം സംഭവിക്കും. എല്ലാം സമമായി കാണുന്നവനാണു യോഗി എങ്കില്‍ പിന്നെങ്ങിനെ അയാള്‍ക്ക് ദേഹത്തേയും ദേഹിയേയും വേറെവേറെ കാണാനാകും..?

ഇതോടൊപ്പം തന്നെ മറ്റൊരു പ്രശ്‌നവും ഉയര്‍ന്നുവരും- ഒരുപക്ഷേ അത്യന്തം സ്‌ഫോടനാത്മകമായ ഒരു പ്രശ്‌നം-നശിക്കാത്ത ആത്മാവ് നശിക്കുന്നില്ല എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിനെ നന്നാക്കേണ്ട യാതൊരു കാര്യവും ഇല്ല- നശിക്കുന്ന ശരീരത്തെ എത്രയൊക്കെ നന്നാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും അതു നശിക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഗീതോപദേശത്തിന്റെ തന്നെ പ്രസക്തി എന്താണ്? അത് ആത്മാവിനെ നന്നാക്കാനാണോ അതോ ശരീരത്തെ നന്നാക്കാനാണോ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടത്? ആത്മാവിനെ നന്നാക്കാന്‍ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടു എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ നന്നാക്കേണ്ടുന്ന വിധത്തിലൊരു കുറവ് ആത്മാവിനുണ്ടെന്നുവരും-അതോടുകൂടി ആത്മാവിനും വൃദ്ധിക്ഷയങ്ങള്‍, ഉയര്‍ച്ചതാഴ്ചകള്‍, നന്മതിന്മകള്‍, സുഖദു:ഖങ്ങള്‍, ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നു വരും. അപ്പോള്‍ ശരീരം പോലൊരു അസ്തിത്വമാണ് ആത്മാവെന്നു പറയേണ്ടിവരും.

yoga as deadആത്മാവ് അനശ്വരമാണെന്നു വാദിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അഥവാ നശിക്കുന്ന ശരീരത്തിലെ നശിക്കാത്ത പൊരുളാണ് ആത്മാവ് എന്നു വാദിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ശരീരം പോലൊരു അസ്തിത്വമാണ് ആത്മാവിന്റേതെന്നു സമ്മതിക്കാനാവില്ലല്ലോ. സ്വര്‍ണ്ണാഭരണങ്ങള്‍ ഉരുക്കിയാല്‍ ആഭരണങ്ങളുടെ രൂപം ഇല്ലാതാകുമെങ്കിലും സ്വര്‍ണ്ണം ശേഷിക്കുന്നപോലെ ശരീരം ദഹിച്ചു ചാരമായാലും ചീഞ്ഞഴുകി മണ്ണായാലും ആത്മാവ് നിത്യനിരാമയനായി അവശേഷിക്കും എന്നാണ് ശ്രീശങ്കരന്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ളവര്‍ വാദിക്കുന്നത്. ഈ വാദത്തോടാണ് നമ്മള്‍ക്ക് ഇങ്ങിനെ ചോദിക്കേണ്ടിവരുന്നത്-കൊന്നാലും, പിടിച്ചുപറിച്ചാലും, വ്യഭിചരിച്ചാലും, മത്സ്യ-മാംസാദികളോ മദ്യപാനമോ ശീലിച്ചാലും ഒന്നും ഒരു കോട്ടവും ബാധിക്കാത്ത അനശ്വരയാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ് ആത്മാവെങ്കില്‍ പിന്നെയതിനുമോക്ഷം കൊടുക്കാനുള്ള പ്രയത്‌നം തന്നെ എന്തിനാണ്…? അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ മൗലികമായൊരു ചോദ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. മോക്ഷം മനുഷ്യശരീരത്തിനാണോ ആത്മാവിനാണോ? ദേഹക്ഷേമത്തിനാണോ ആത്മക്ഷേമത്തിനാണോ ഗീതോപദേശം? ഇതാണ് എന്നെ അലട്ടി വന്നിരുന്ന സംശയം.

മനുഷ്യന് മരണം ഇല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥ ഉണ്ടെന്നുവന്നാല്‍ ഇല്ലാതാവുന്നതാണ് ഏതു മതവും. മരണമില്ലാത്ത മനുഷ്യന്‍ മതരഹിതനായിരിക്കും. കാരണം മരണം എന്ന സുനിശ്ചിതയാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ് മതങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യന്‍ വസ്ത്രങ്ങള്‍മാറുന്നപോലെ ആത്മാവ് ദേഹങ്ങള്‍ മാറുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തം മരണത്തെ ശരീരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു-അഥവാ മരണം ശരീരത്തിനു മാത്രമാണെന്ന ധാരണ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മരണമില്ലാത്ത അനശ്വരാത്മാവാണ് ഞാന്‍ എന്ന ചിന്ത ഇന്ത്യക്കാരാന്റെ സ്വത്വത്തില്‍ പല പ്രകാരേണയും കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ് ഇന്ത്യയില്‍ മൂസ്സയ്ക്കും ക്രിസ്തുവിനും നബിയ്ക്കും തത്തുല്ല്യരായ അനേകം ഋഷിമാര്‍ ഉണ്ടായിട്ടും ജൂത, ക്രൈസ്തവ, ഐസ്ലാമിക മതങ്ങളെപ്പോലെ ചിട്ടവട്ടങ്ങളാല്‍ കാര്‍ക്കശ്യപ്പെടുത്തിയ മതങ്ങള്‍ നിലവില്‍ വരാഞ്ഞത്? ശരീരത്തിന്റെ നാശം ഒഴിവാക്കാന്‍ ഏതു മതനിഷ്ഠകൊണ്ടും സാദ്ധ്യമാവില്ല. അതിനാല്‍ മതകാര്‍ക്കശ്യം ഇന്ത്യയ്ക്ക് അന്യമായി. അതോടൊപ്പം ആത്മാവിനെ നശിപ്പിക്കുവാന്‍ ആത്മാവല്ലാത്ത യാതൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഒന്നിനും കഴിയില്ലെന്ന സൈദ്ധാന്തിക ധാരണ ചിട്ടവട്ടങ്ങള്‍ക്കപ്പുറമുള്ള ആത്മധാരണ എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു ‘ആത്മീയഭാവമണ്ഡലം’ ഇന്ത്യയ്ക്കു സഹജമാകുന്നതിനും കാരണമായി.

lonelynessമതം മരണത്തിലൂന്നിയ ജീവിതവീക്ഷണമാണ്. ആത്മീയത അനശ്വരതയിലൂന്നിയ ജീവിതവീക്ഷണവുമാണ്. വസ്ത്രമാറ്റം പോലുള്ള ഉപമകളിലൂടെ കൊല്ലലും ചാവലും ഒക്കെ ഗീത നിസ്സാരവത്ക്കരിക്കുന്നത് അതു അനശ്വരതയിലൂന്നിയ ആത്മീയതയാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ടാണ്. ആത്മീയതയിലെ അനശ്വരത എന്നത് എന്താണ്? അനശ്വരതയ്ക്ക് ആരംഭമോ അവസാനമോ ഉണ്ടായിരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല-ജനനമരണരഹിതമായിരിക്കണം അത്. അത്തരമൊരു നിത്യയാഥാര്‍ത്ഥ്യം മനുഷ്യകേന്ദ്രീകൃതം(human centric) ആയിക്കൂടാ-മനുഷ്യനുള്‍പ്പെടെയുള്ള വിശ്വപ്രകൃതിയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചതായിരിക്കണം അത്-ഇതിനെ Nature Centric എന്നു പറയാം. വിശ്വപ്രകൃതി എന്ന ഏകവും അപാരവും ആയ അനശ്വരയാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിലൂന്നി വ്യക്തി പ്രതിഭ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്ന അനശ്വരതയുടെ സിദ്ധാന്തമാണ് ഭഗവദ്ഗീതയിലുള്ളത്.

ഒരു മനുഷ്യന് അയാളുടെ സകല അവയവങ്ങളും ഒരുപോലെ പ്രധാനമായി തോന്നുന്നതുപോലെ വിശ്വപ്രകൃതിയോടു ചേര്‍ന്നുനിന്നു കാര്യങ്ങളെ കാണുന്ന വ്യക്തിപ്രതിഭയ്ക്കു കല്ലും മണ്ണും സ്വര്‍ണ്ണവും, പട്ടിയും പട്ടിയെ തിന്നുന്ന ചണ്ഡാലനും വേദമോതുന്ന ബ്രാഹ്മണനും, ശൂദ്രനും സ്ത്രീയും എല്ലാം വിശ്വപ്രകൃതിക്ക് ഒരുപോലെയാണെന്നുള്ള അഭേദദര്‍ശനം സാദ്ധ്യമാകും. വീക്ഷണം സങ്കുചിതമാകുമ്പോഴാണ് നന്മ/തിന്മ, എന്റെ/നിന്റെ, സ്ത്രീ/പുരുഷന്‍, ഈശ്വരന്‍/നിരീശ്വരന്‍, ബ്രാഹ്മണന്‍/ശുദ്രന്‍, സ്ത്രീ/പുരുഷന്‍, പണ്ഡിതന്‍/പാമരന്‍, ഭൗതികം/ആത്മീയം തുടങ്ങിയ വിഭാഗീതയകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്. വീക്ഷണം വിശ്വപ്രകൃതിയുടെ വിശാലതയോട് തിര കടലില്‍ എന്നപോലെ ചേര്‍ന്നുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വിഭാഗീയതകള്‍ അസാദ്ധ്യമാവുകയും സമത്വബോധം സാദ്ധ്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ മനുഷ്യന്‍ സമദൃഷ്ടനായ യോഗിയാവുന്നു. കാരണം, അനന്തതയില്‍ അസാദ്ധ്യമായതാണ് അസമത; അവിടെ സാദ്ധ്യമായത് സമതമാത്രമാണ്.

വിശ്വപ്രകൃതി എന്ന അനന്തതയുടെ സമതവാദമാണ് ഗീത ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്നത്. ഇതു തിരിച്ചറിയുന്നവര്‍ക്ക് സങ്കോചം മരണവും വികാസം അമൃതവുമാണെന്നേ പറയാനാകൂ. നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളില്‍ മാത്രം കേന്ദ്രീകൃതനായിരിക്കുമ്പോഴാണ് (self centric) നിങ്ങള്‍ ഇല്ലാതാകുന്നത് മരണമാണെന്നു കരുതുന്നത്. അഹങ്കാര(destruction of ego)ത്തിന്റെ ഒഴിവാകല്‍ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഇല്ലായ്മയല്ല. അഹങ്കാരം നശിച്ചാല്‍ ജീവിതം ഉണ്ടെന്ന അവസ്ഥ (existence) ഇല്ലാതാവുന്നില്ല. മറിച്ച് ധരിക്കുന്നത്, നമ്മള്‍ക്ക് നടന്ന് എത്താവുന്നിടത്തുവെച്ച് ഭൂമി അവസാനിച്ചുവെന്നും നമ്മള്‍ കണ്ണടച്ചാല്‍ സൂര്യന്‍ കെട്ടുപോയി എന്നും കരുതുന്ന വിഡ്ഢിത്തമാണ്. അനന്തതയില്‍ ഒന്നിനും നാശമില്ല; പരിണാമമേയുള്ളു. മാറ്റം മരണമാണെന്ന് തോന്നുന്നത് നോട്ടം ഹ്രസ്വമാകുന്നതിനാലാണ്. നോട്ടം വ്യാസവിശാലമാകുമ്പോള്‍ മാറ്റമല്ലാതെ അനന്തതയില്‍ നാശമില്ലെന്ന് ബോധ്യമാവും. ഈ ബോധ്യത്തിലേക്കാണ് ഗീത മനുഷ്യബോധത്തെ ആനയിക്കുന്നത്.

ശക്തിബോധി പരിചയക്കുറിപ്പ്:

1970ല്‍ തൃശ്ശൂര്‍ജില്ലയിലെ താലോരില്‍ ജനിച്ചു. അച്ഛന്‍ വടക്കേക്കര വീട്ടില്‍ രാമന്‍നായര്‍ അമ്മ ചെറാട്ടുവീട്ടില്‍ സരോജനിയമ്മ. തലോര്‍ ദീപ്തി ഹൈസ്‌കൂള്‍, അയ്യന്തോള്‍ ഗവ: ഹൈസ്‌കൂള്‍, ഇന്ത്യന്‍ ആര്‍ട്‌സ് കോളേജ് എന്നിവിടങ്ങളില്‍ വിദ്യാഭ്യാസം. മധുരൈ കാമരാജ് യൂനിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍നിന്നു ഫിലോസഫി & റിലീജ്യന്‍ എന്ന വിഷയത്തില്‍ മാസ്റ്റര്‍ ബിരുദം. മഹര്‍ഷി മഹാകവി കൃഷ്ണകുമാറിന്റെ കീഴില്‍ ഗുരുകുലമുറയില്‍ വേദോപനിഷത്തുകളിലും തന്ത്രമന്ത്രശാസ്ത്രങ്ങളിലും പഠനം നടത്തി. 1999ല്‍ മുംബൈയിലെ അന്തേരിയിലുള്ള അഢ്മാര്‍മഠത്തിലെ വൈദികക്രീയകള്‍ക്കുശേഷം സി.രാമചന്ദ്രന്‍ സ്വാമി വിശ്വഭദ്രാനന്ദശക്തിബോധി എന്ന പേരില്‍ സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ചു.

2008ല്‍ ബ്രഹ്മാനന്ദസ്വാമി ശിവയോഗി സിദ്ധാശ്രമത്തില്‍ യോഗപട്ടദാനം നേടി അന്തേവാസിയായി. സാരാഗ്രഹി മാസികയുടെ പത്രാധിപരായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ എതിര്‍ദിശ മാസികയുടെ പ്രവര്‍ത്തനസമിതിയില്‍ ചീഫ് കോഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍. ഇടതുപക്ഷഹിന്ദുത്വം ഒരു ആമുഖം, അമൃതാനന്ദമയിയും മയിലമ്മയും തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലയാളത്തിലെ പ്രമുഖ ദിനപത്രങ്ങളിലും ആനുകാലികങ്ങളിലും നൂറിലേറെ ലേഖനങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അറിയപ്പെടുന്ന പ്രഭാഷകനാണ്. രാജയോഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മാനസീകപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് കൗണ്‍സിലിങ്ങ് നടത്താറുണ്ട്.

E-mail: [email protected]
Mob: +91- 8714465149, 9495320311

ഗീതാ ദര്‍ശനങ്ങള്‍

എന്താണ് അദ്ധ്യാത്മികത…?

കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയിലും കുട്ടികളെപ്പോലെ നിന്ന ഒരാള്‍

ഭഗവദ്ഗീത രാഷ്ട്രീയരഹിതമായ ശുദ്ധആദ്ധ്യാത്മിക ശാസ്ത്രമാണോ?

ഭഗവദ്ഗീതയും സന്ന്യാസവും

കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധഭൂമിയും വ്യത്യസ്ത പ്രതികരണങ്ങളും

മമതയുടെ മൂന്നു മുഖങ്ങള്‍ അഥവാ ഉത്കണ്ഠ, വിദ്വേഷം, വിഷാദം

വിഷാദം രോഗമോ യോഗമോ?

ശങ്കരാചാര്യരും അര്‍ജ്ജുനവിഷാദയോഗവും

ആളെ കൊല്ലിക്കല്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനു രസമായിരുന്നോ?

ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ എന്ന ന്യൂനപക്ഷസംരക്ഷകന്‍

ഒരാള്‍ കണ്ണടച്ചാല്‍ സൂര്യന്‍ ഇല്ലാതാവില്ല; അര്‍ജ്ജുനന്‍ പിന്‍വാങ്ങിയാലും യുദ്ധം ഒഴിവാകില്ല

സ്‌നേഹരക്ഷയല്ല ധര്‍മ്മരക്ഷ

ഭഗവദ്ഗീതയ്ക്ക് ദരിദ്രന്മാരോട് എന്താണ് പറയുവാനുള്ളത്?

ദുഃഖം പ്രശ്‌നമാണ് പരിഹാരമല്ല