Categories

‘ഇത്രമാത്രം’ സിനിമയാകുമ്പോള്‍ നാരായണന്‍മാഷ് പറയുന്നു

കല്‍പ്പറ്റ നാരായണന്‍/ ജിന്‍സി ബാലകൃഷ്ണന്‍

ഒരു സ്ത്രീയെ പുരുഷന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകളിലൂടെ കാണുമ്പോള്‍ അതില്‍ പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ നിഴല്‍ പതിയാനുള്ള സാധ്യത ഏറെയാണ്. എന്നാല്‍ കല്‍പ്പറ്റ നാരായണന്‍ സ്ത്രീയെ നോക്കികണ്ടത് സ്ത്രീ സ്വയം കാണുന്നതിലും സത്യസന്ധമായാണ്. മരണം മുഖ്യകഥാപാത്രമായ ‘ഇത്രമാത്രം’ എന്ന ചെറുനോവലിലൂടെ അദ്ദേഹം സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് മനോഹരമായി ചിത്രീകരിച്ചു. ഗ്രാമീണതയുടെ നിഷ്‌കളങ്കത നിറഞ്ഞ ദൃശ്യങ്ങള്‍കൊണ്ടും മനോഹരമായ പദപ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കും വായനക്കാരന്റെ മനസ് കീഴടക്കി ഇത്രമാത്രം അഭ്രപാളിയിലേക്കെത്തുകയാണ്.

ശ്വേതാമേനോനെ സുമിത്രയാക്കി ഗോപിനാഥ് സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ചിത്രം മലയാള സിനിമയ്ക്ക് നേട്ടമാകുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. ഇത്രമാത്രം എന്ന പേരില്‍ ഈ സിനിമ അധികം വൈകാതെ തിയേറ്ററുകളിലെത്തും. സിനിമയെ ഒരുപാട് സ്‌നേഹിക്കുന്ന മാഷിന് ആദ്യനോവല്‍ സിനിമയാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് സ്വപ്‌നങ്ങളുണ്ട്. ആ സ്വപ്‌നങ്ങളെയും എഴുത്തിന്റെ ലോകത്തെ ഇതുവരെയുള്ള യാത്രയെയും കുറിച്ച് നാരായണന്‍ മാഷ് സംസാരിക്കുന്നു.

‘ഇത്രമാത്രം’ എന്ന നോവലില്‍ സ്ത്രീകളുടെ അടഞ്ഞ ലോകത്തെ തുറന്നുകാട്ടുകയാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. സ്ത്രീകളുടെ ലോകത്തെ പുരുഷന്റെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ ചിത്രീകരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാവുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളൊന്നും ഇത്രമാത്രത്തില്‍ കാണാനാവില്ല. എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കാം അങ്ങനെ?

‘ഇത്രമാത്രം’ വായിച്ച് പല സ്ത്രീകളും എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സ്വകാര്യതകള്‍ നിങ്ങള്‍ എങ്ങനെ ഇത്ര വ്യക്തമായി മനസിലാക്കി എന്നൊക്കെ പലരും ചോദിച്ചു. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആളുകളെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന എന്റെ ശീലമാവാം അതിന് സഹായിച്ചത്. ഞാന്‍  അമ്മയുടെ പെറ്റായിരുന്നു. പിന്നെ ‘ഇത്രമാത്ര’ത്തിലെ പുരുഷു എന്ന കഥാപാത്രത്തെപ്പോലെ എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് സ്ത്രീകളുമായി ഏറെ അടുക്കാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നു. പിന്നെ ആശാന്റെ കവിതകളിലെ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളും എന്നെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. അതുപോലെ സൂക്ഷ്മായി സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.

മനുഷ്യരില്‍ ഏറ്റവും കഷ്ടതകള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന വിഭാഗമാണ് സ്ത്രീകള്‍. എങ്കിലും അവര്‍ വളരെ പവ്വര്‍ഫുള്‍ ആണ്. എന്റെ അടുത്ത നോവലും സ്ത്രീകഥാപാത്രത്തിലൂന്നിയുള്ളതാണ്. അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് തുടങ്ങിയതേയുള്ളൂ.

നാരായണന്‍ മാഷിന്റെ മിക്ക രചനകളിലും വയനാടന്‍ ജീവിതരീതിയുടെയും ഭൂപ്രകൃതിയുടെയും സ്വാധീനം നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് മനപൂര്‍വ്വം കൊണ്ടുവരുന്നതാണോ?

ഒരിക്കലുമല്ല. വയനാട്ടുകാരനല്ലേ ഞാന്‍. ഇപ്പോള്‍ അവിടെ നിന്നും മാറിയിട്ട് കുറച്ചുകാലമായി. അവിടം വിട്ടുപോന്നപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ വയനാടിനെ കൂടുതല്‍ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അവിടെത്തന്നെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്ക് ആ നാടിനോട് ഇത്രതാല്‍പര്യമുണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല.

നമ്മള്‍ വീട് വിട്ട് പോകുമ്പോഴല്ലേ വീടിനോട് കൂടുതല്‍ സ്‌നേഹം തോന്നുന്നത്. അല്ലെങ്കില്‍ അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴല്ലേ നമുക്ക് അവരോട് അടുപ്പം കൂടുതല്‍ തോന്നുന്നത്.

എന്റെ മനസില്‍ വളരെ ആഴത്തില്‍ വയനാടുണ്ട്. സമാന്യം ദാരിദ്രമായ കുടുംബത്തിലായിരുന്നു ഞാന്‍. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവിടുത്തെ ജീവിതങ്ങളെ ഞാന്‍ ഏറെ അടുത്തറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്റെ എഴുത്തുകളില്‍ ആലോകം കടന്നുവരുന്നത് അതിനാലാവാം.

നമ്മള്‍ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് പലപ്പോഴും കുട്ടിക്കാലത്ത് ജീവിച്ച വീടായിരിക്കും. അത് സ്വാഭാവികം മാത്രമാണ്. വയനാടിന്റെ ജാലകം തുറന്നിട്ടാണ് ഞാന്‍ ലോകത്തെ കാണുന്നത്.

എങ്ങനെയാണ് സാഹിത്യത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്? ആരെങ്കിലും പ്രചോദനമായിട്ടുണ്ടോ?

ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ എന്റെ കുട്ടിക്കാലം വയനാട്ടിലായിരുന്നു. അവിടെ എനിക്ക് ആരുമില്ലാത്തതുപോലെയാണ്. വല്ലാത്ത ഏകാന്തതയായിരുന്നു. ഈതോന്നല്‍ ഒഴിവാക്കുന്നതിനായി പുസ്തകങ്ങളില്‍ അഭയം തേടി. അന്നത്തെ മിക്ക മാസികകളും ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകളും ഞാന്‍ സ്ഥിരമായി വായിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

വീട്ടില്‍ നിന്നും കുറച്ചുദൂരമുണ്ട് കല്‍പ്പറ്റയിലേക്ക്. ഞാന്‍ സ്ഥിരമായി നടന്നാണ് അവിടേക്ക് പോകാറ്. പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ നടക്കുക. കല്‍പ്പറ്റയില്‍ നിന്നും വീട്ടിലെത്തുന്നതിനിടെ ഞാന്‍ ഒര് ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് മുഴുവനും വായിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. അതാവാം എന്റെ എഴുത്തിന്റെ അടിത്തറ.

ഭാഷയോട് വലിയ താല്‍പര്യമായിരുന്നു. ഒ.വി വിജയന്‍, അന്നത്തെ കാക്കനാടന്‍ (ഇന്നത്തെ കാക്കനാടനെ എനിക്കിഷ്ടമല്ല) എന്നിവരുടെ ഭാഷ ഏറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അധികമൊന്നും പറയാതെ പറയേണ്ടത് മുഴുവന്‍ മനസിരുത്തി പറയുന്ന രീതിയിലുള്ള ഭാഷയാണ് ഇഷ്ടം. ഒരു വാക്ക് പോലും അധികമാവരുത്. മുഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു
വരിപോലുമുണ്ടാവരുതെന്ന് നിഷ്‌കര്‍ഷമുണ്ട്. ഞാന്‍ നന്നായി തമാശ പറയാറുണ്ട്. നന്നായി തമാശ പറയുന്നവര്‍ അധികം സംസാരിക്കില്ല. തങ്ങള്‍ പറയുന്ന തമാശകേട്ട് മറ്റുള്ളവര്‍ ചിരിച്ചില്ലെങ്കിലോ? അതുകൊണ്ട് ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ച് കുറച്ചുവാക്കുകള്‍ മാത്രം പറയും.

അധ്യാപനത്തിലും ഞാന്‍ ഈ രീതിയാണ് പിന്‍തുടരുന്നത്. കുട്ടികള്‍ക്ക് മുഷിയാതെ ഒന്നും വിട്ടുപോകാതെ ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രം പറയും.

ഒരുതവണ എഴുതിയ കാര്യം പലവട്ടം വായിച്ച് തിരുത്തിയശേഷമാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാറുള്ളതെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനെക്കുറിച്ച് ?

ഒരു കാര്യം എഴുതിയാല്‍ അതിന്റെ ആദ്യത്തെ വാചകം ഒരു മുപ്പത് തവണയെങ്കിലും ഞാന്‍ മാറ്റിയെഴുതും. തുടക്കമാണ് മികച്ചതാവേണ്ടത്. അവിടെ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കും. പിന്നെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലും തിരുത്ത് വരുത്താറുണ്ട്. പക്ഷെ തുടക്കത്തില്‍ വരുന്നത്രയുണ്ടാവില്ല. ഫെര്‍ഫെക്ടാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നതുവരെ ഞാന്‍ മാറ്റിയെഴുതും.

ദൃശ്യത്തിന് ഒരുപാട് സാധ്യതയുള്ള നോവലാണ് ഇത്രമാത്രം. അതിനെ സിനിമയാക്കുമ്പോള്‍ നോവലിലുള്ള ദൃശ്യഭംഗി നഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന ഭീതിയുണ്ടോ?

വിഷ്വല്‍സിന് വലിയ പ്രധാന്യമുള്ള നോവലാണിത്. ആ പ്രാധാന്യം മനസിലാക്കിയാണ് ഗോപിനാഥ് സിനിമയെടുക്കാമെന്ന ആവശ്യവുമായി എന്നെ സമീപിക്കുന്നത്. ഇതില്‍ പലകയിലിരുന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ നഖം മുറിക്കുന്ന രംഗം, ചേമ്പ് പുഴുങ്ങി ഈര്‍ക്കിലില്‍ കുത്തി കഴിക്കുന്ന തുടങ്ങി മറ്റ് സിനിമകളില്‍ അധികം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത മനോഹരമായ ഗ്രാമീണഭംഗിയുള്ള ദൃശ്യങ്ങളുണ്ട്. അതൊക്കെ പൂര്‍ണമായി രീതിയില്‍ സിനിമയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനാകുമോ എന്നറിയില്ല.

എന്നാല്‍ സിനിമയില്‍ ദൃശ്യഭംഗിയുണ്ടാവുമോയെന്ന കാര്യത്തില്‍ ആശങ്കയുണ്ടാവേണ്ട കാര്യമില്ല. സിനിമ മറ്റൊരു വര്‍ക്കല്ലേ. നോവലല്ലേ എന്റെ വര്‍ക്ക്. എങ്കിലും ഞാന്‍ രൂപം കൊടുത്ത നോവലിനെ നശിപ്പിച്ചാല്‍ വിഷമമുണ്ടാവും. അപ്പോഴും നോവല്‍ അതുപോലെയുണ്ടാവുമല്ലോ.

‘ഇത്രമാത്രം’ ചിത്രീകരിക്കുകയെന്നത് സംവിധായകനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വെല്ലുവിളിയാണോ?

ഒരു സ്ത്രീ മരിച്ചശേഷം അവിടെയെത്തുന്ന ചിലരുടെ മനോവിചാരങ്ങളിലൂടെ ആ സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയാണ് ഇത്രമാത്രത്തിലൂടെ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. . മലയാള സിനിമയില്‍ അധികം കാണാത്ത പ്രമേയമാണിത്. എന്നാല്‍ ഇത് അത്രവലിയ വെല്ലുവിളിയാകുമെന്ന് കരുതുന്നില്ല.

മലയാള സിനിമയില്‍ മുമ്പ് കാണാത്ത ചില സിനിമ ശ്രമങ്ങള്‍ അടുത്തിടെ കണ്ട് വരുന്നുണ്ട്. മഹാനടന്‍മാരുടെ പിന്നാലെ പോകുന്നത് നിര്‍ത്തി മികച്ച കഥയ്ക്കും സിനിമയ്ക്കുമാണ് ഇപ്പോള്‍ പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നത്.

വളരെ മനോഹരമായ ഭാഷയാണ് നോവലില്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്. അത് തിരക്കഥയായി മാറുമ്പോള്‍ ഭാഷാഭംഗി പൂര്‍ണമായി നിലനിര്‍ത്താന്‍ കഴിയുമോ?

ഒരിക്കലുമുണ്ടാവില്ല. വളരെ ഇന്റിമെറ്റായ റൈറ്റിംഗാണ് ഈ നോവലിലുള്ളത്. ആത്മാവിന്റെ ഭാഷയിലാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അതിനെ സിനിമയിലേക്ക് പൂര്‍ണമായി പകര്‍ത്താനാവില്ല. കഥയിലെ സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ എടുക്കാനല്ലേ പറ്റൂ.

സംവിധായകന് എന്തെങ്കിലും നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കിയിട്ടുണ്ടോ?

സിനിമ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമുള്ളയാളാണ് ഞാന്‍. മിക്ക സിനിമകളും കാണും. എല്ലാ ഫെസ്റ്റിവെലിലും പങ്കെടുക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ നോവല്‍ സിനിമയാകുമ്പോള്‍ ഒരു പ്രേക്ഷകന്‍ എന്തൊക്കെയാണ് ആഗ്രഹിക്കുകയെന്ന് എനിക്കറിയാം.

താരനിര്‍ണയത്തിലൊന്നും ഞാന്‍ ഇടപെട്ടിട്ടില്ല. വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് സംവിധായകനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മൈന്യൂട്ടായ കാര്യങ്ങള്‍ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ നിര്‍ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് സിനിമയില്‍ വലിയ സ്വാധീനമുണ്ടാക്കും.

നോവല്‍ സിനിമയാകുമ്പോള്‍ അതില്‍ എന്തെങ്കിലും മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തുന്നുണ്ടോ?

സിനിമക്കനുയോജ്യമായ ചെറിയ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇതില്‍ പൊതുവാള്‍ എന്ന കഥാപാത്രമുണ്ട്. അത് ജഗതി ശ്രീകുമാറാണ് ചെയ്യുന്നത്. ആ കഥാപാത്രത്തിന് കുറച്ച് ഹാസ്യത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടി നല്‍കും. എന്നുവച്ച് വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാവില്ല.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ‘ഇത്രമാത്രം’ എന്ന നോവലിനെ തിരക്കഥാ രൂപത്തില്‍ മാറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കാതിരുന്നത്?

വീണ്ടും ആ നോവലില്‍ പണിയെടുക്കാന്‍ താല്‍പര്യമില്ല. തിരക്കഥ തയ്യാറാക്കാന്‍ സംവിധായകന്‍ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാല്‍ മറ്റാരെയെങ്കിലും ഏല്‍പ്പിച്ചാല്‍ മതിയെന്ന് ഞാനാണ് പറഞ്ഞത്.

തിരക്കഥ രചനയില്‍ താല്‍പര്യമുണ്ടോ?

അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചിട്ടില്ല. നോവല്‍ തന്നെ ഞാനിപ്പോഴല്ലേ എഴുതുന്നത്.

Malayalam news

Kerala news in English