ഹൈപ് ആന്‍റ് ടൈഡ് /ബാബു ഭരദ്വാജ്

ഹുസ്‌നി മുബാറക്കിന്റെ പാലായനത്തോടെ അറബ് ലോകത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ പ്രതീക്ഷകള്‍ തളിര്‍ക്കുകയും പൂക്കുകയുമാണോ? . അത് അത്രക്ക് തറപ്പിച്ചു പറയാന്‍ ചരിത്രം ഞങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്നില്ല. കാരണം ഏകാധിപതികളും, ഏകാധിപത്യവും നാടുനീങ്ങിയാലും ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ അംശങ്ങള്‍ ബാക്കിനില്‍ക്കും. ആ അശംങ്ങള്‍ ചീര്‍ത്ത് വീര്‍ത്ത് പുതിയ ഏകാധിപത്യ ശക്തികള്‍ വീണ്ടും ഉണ്ടാകും.

ഈ അവസരത്തില്‍ ഇത്തരമൊരു അശുഭ ചിന്തയ്ക്ക് സാംഗത്യം ഉണ്ടോ? നൂറുപൂക്കള്‍ വിരിയുമ്പോള്‍ ആയിരം പൂക്കള്‍ കൊഴിയുന്നതിനെ കുറിച്ച് എന്തിന് ആകുലപ്പെടണം. അത്രയേറെ മതിമറന്നാഹഌദിക്കാന്‍ സമയമായോ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ ആശങ്കിക്കുന്നു. ‘പുലരൊളി കണ്ടാല്‍ രാവ് മറന്ന് ചിരിച്ചു പോവുന്ന’ സത്തമാനസര്‍ക്ക് ആഹ്ലാദിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരിക്കും.

എന്തായാലും അറബ് ലോകത്ത് നടക്കുന്ന ഏത് മാറ്റവും അതെത്ര ചെറുതായാലും സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. അറബ് ലോകത്തെ ഏകാധിപതികള്‍ക്കും ഏകാധിപത്യ വാഴ്ചകള്‍ക്കുമുള്ള ഒരു താക്കീതും മുന്നറിയിപ്പുമാണ് ടുണീഷ്യയിലെ കലാപവും ഈജിപ്തില്‍ കഴിഞ്ഞ പതിനെട്ടു ദിവസമായി നടന്ന പ്രതിരോധവും .

ഹുസ്‌നി മുബാറക്കിനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കാനുറച്ച് തെരുവിലിറങ്ങിയ ജനലക്ഷങ്ങള്‍ ആ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാതെ തെരുവില്‍ നിന്ന് വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങാന്‍ ത്യയാറായില്ലെന്നതും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അതോടൊപ്പം അധികാരകൈമാറ്റം സൈന്യത്തിലേക്കാണെന്നതും മുന്‍സൈനികനായ മുബാറക്കില്‍ നിന്ന് അധികാരം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നത് സൈനികനായ ഈ അടുത്തകാലത്ത് മാത്രം വൈസ്പ്രസിഡന്റായ ഒമര്‍ സുലൈമാനാണെന്നതും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.ഒമര്‍ സുലൈമാനും അമേരിക്കയുടെ ആജ്ഞാനുവര്‍ത്തിയാണ്. മാത്രമല്ല, ഒമര്‍ സുലൈമാനും ഒരു ഏകാധിപതിയാകാനുള്ള എല്ലാ യോഗ്യതകളും തികഞ്ഞ ആളാണ്.

ലോകത്ത് ഏറ്റവും നീണ്ട കാലം രാജ്യത്തെ അടക്കിവാണ ഏകാധിപതികളില്‍ ഒരാളാണ് മുബാറക്ക്. 30 കൊല്ലമായിരുന്നു ആ ഭരണം. 30 കൊല്ലം കൊണ്ട് ബ്യൂറോക്രസിയെയും ഭരണ സംവിധാനത്തെ ആകെയും സ്വന്തം ഇച്ഛകള്‍ക്കനുസരിച്ച് മാറ്റിമറിക്കാന്‍ ഒരു ഏകാധിപതിക്കാവും. അങ്ങിനെ മാറ്റിയെടുത്ത ബ്യൂറോക്രസിയെ ജനാധിപത്യവത്കരിക്കാന്‍ ഏറെക്കാലം വേണ്ടിവരും. ആഫ്രിക്കയിലെ തന്നെ മറ്റൊരു രാജ്യമായ എത്യോപ്യയിലെ ഏകാധിപതിയായ ഹെയ്‌ലി സെലാസിനൊപ്പമാണ് മുബാറക്കും.

അടുത്ത പേജില്‍ തുടരുന്നു